Uzasadnienie
W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi, J.R. nadesłał urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, w którym określił iż domaga się zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata.
W uzasadnieniu skarżący powołał się na trudną sytuację materialną. Oświadczył bowiem, że gospodaruje samotnie, nie posiada żadnych zasobów pieniężnych, przedmiotów wartościowych ani nieruchomości (zamieszkuje w lokalu komunalnym o powierzchni 31,57 m2) i utrzymuje się z dodatku mieszkaniowego, w kwocie 192,67 zł, "zasiłku pieniężnego z MOPS", w wysokości 160 zł, a nadto uzyskuje dochód z umowy o dzieło, w kwocie 201 zł.
Do wniosku dołączone zostały kserokopie stosownych dokumentów potwierdzających okoliczności podniesione we wniosku.
W toku rozpoznania wniosku zważono, co następuje.
Stosownie do art. 243 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - zwanej dalej p.p.s.a., stronie na jej wniosek może być przyznane prawo pomocy. Zgodnie zaś z art. 245 §1 przywołanej regulacji, prawo pomocy może zostać udzielone w zakresie częściowym lub całkowitym.
Odnosząc się do wniosku J.R. należy podnieść, iż w myśl zasady wynikającej z art. 246 §1 pkt 1 p.p.s.a., przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie całkowitym (czyli, po myśli art. 245 §2 cytowanej ustawy, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego) następuje wtedy, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
W tym kontekście uznano, że wnioskodawca spełnił wymóg warunkujący uwzględnienie zgłoszonego żądania. Z jego oświadczeń wynika bowiem, iż nie posiada żadnych zasobów finansowych ani łatwego do spieniężenia majątku. Równocześnie utrzymuje się z niewielkiego dochodu (zaledwie 201 zł netto miesięcznie) w ramach umowy o dzieło (patrz: karta nr 45 akt sprawy) oraz ze świadczeń z pomocy społecznej. Treść nadesłanych wraz z wnioskiem decyzji administracyjnych o przyznaniu rzeczonych świadczeń (dodatek mieszkaniowy i zasiłek celowy) potwierdza przy tym jednoznacznie, że jego sytuacja materialna jest niewątpliwie trudna (vide: karty nr 43 i 44 akt sprawy).
Mając na względzie przedstawione wyżej okoliczności uznano, iż wnioskujący wykazał w sposób dostatecznie przekonujący, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów związanych z niniejszym postępowaniem. Dlatego postanowiono jak w sentencji działając na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 7 p.p.s.a., oraz w oparciu o art. 246 §1 pkt 1 tej ustawy.