Uzasadnienie
H.W. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...]r. nr [...], utrzymującą w mocy decyzję organu I instancji z dnia [...]r. nr [...], orzekającą o utracie przez skarżącą statusu osoby bezrobotnej oraz prawa do zasiłku z dniem 25 września 2014 r. W skardze został zawarty wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
W wykonaniu zarządzenia sędziego sprawozdawcy H.W. pismem z dnia 15 stycznia 2016 r. została wezwana o wykazanie okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, które spowoduje wykonanie wskazanej wyżej decyzji.
Skarżąca udzieliła odpowiedzi w piśmie z dnia 25 stycznia 2016 r., w którym wskazała na swoją trudną sytuację materialną oraz zły stan zdrowia. Podkreśliła, że decyzja pozbawia ją okresu 12 miesięcy, które liczą się do świadczeń przedemerytalnych jak i oczekiwanej emerytury, a także ubezpieczenia zdrowotnego oraz statusu długotrwałego bezrobotnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej p.p.s.a.), sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo spowodowania znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.
W tym miejscu zaznaczyć należy, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji zarówno w całości, jak i w części stanowi odstępstwo od wyrażonej w art. 61 § 1 p.p.s.a. zasady, że wniesienie skargi nie wstrzymuje jej wykonania. Sąd może jednak na wniosek stron postępowania sądowoadministracyjnego wydać postanowienie w tej kwestii, zwłaszcza, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Powołane przesłanki mogą zaistnieć łącznie lub oddzielnie. Nadto rozstrzygnięcie w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji nie jest uzależnione od zasadności samej skargi, a rozpoznanie wniosku o wstrzymanie wykonania podejmowane jest na wstępnym etapie postępowania, gdy brak jest podstaw do wyrokowania o zasadności skargi.
W niniejszej sprawie skarżona decyzja utrzymuje w mocy decyzję wydaną przez Prezydenta Miasta B. z dnia [...]r. orzekającą o utracie przez H.W. statusu osoby bezrobotnej oraz prawa do zasiłku z dniem 25 września 2015 r.
W rozpoznawanej sprawie skarżąca dostatecznie uprawdopodobniła istnienie przyczyn uzasadniających wstrzymanie wykonania decyzji do czasu rozpoznania skargi. W szczególności nie można odeprzeć twierdzeń, że wykonanie zaskarżonej decyzji stanowiłoby znaczną dolegliwość dla skarżącej. Należy podkreślić, że zgodnie z art. 66 ust. 1 pkt 24 ustawy z 27 sierpnia 2004r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (tekst jedn. Dz. U. z 2008 r. Nr 164, poz. 1027 ze zm.) zwanej dalej "ustawą", obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego podlegają bezrobotni niepodlegający obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego z innego tytułu. Obowiązek ten, na podstawie art. 73 pkt 7 ustawy, powstaje wobec osób, o których mowa w art. 66 ust. 1 pkt 24 z dniem uzyskania statusu bezrobotnego, a wygasa z dniem utraty tego statusu.
Natomiast osoby, posiadające status bezrobotnego, zgłasza do ubezpieczenia zdrowotnego właściwy powiatowy urząd pracy (art. 75 ust. 9 ustawy). Mając na uwadze skutki prawne wynikające z wykonania zaskarżonej decyzji, utrzymującej w mocy decyzję organu I instancji, polegające między innymi na wskazanych powyżej ustawowych konsekwencjach w postaci zaprzestania przez właściwy powiatowy urząd pracy wpłaty składek na ubezpieczenie zdrowotne i w konsekwencji uniemożliwienie skarżącej korzystanie z bezpłatnych świadczeń zdrowotnych, stwierdzić należy, że wykonanie zaskarżonej decyzji może spowodować trudne do odwrócenia skutki, co jest wystarczającą przesłanką do wstrzymania jej wykonania.
Mając to powyższe na uwadze Sąd uwzględnił wniosek i orzekł jak w sentencji, stosownie do treści art. 61 § 1, 3 i 5 ustawy p.p.s.a.