Uzasadnienie
W piśmie z dnia 19 stycznia 2017 r. Gmina J., reprezentowana przez Prezydenta Miasta J., wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...]r. nr [...], na mocy której uchylono decyzję Prezydenta Miasta J. z dnia [...]r. nr [...] i umorzono postępowanie organu I instancji w sprawie uchylenia decyzji z dnia [...]r. nr [...], przyznającej świadczenie na pokrycie kosztów utrzymania dziecka – K.R. w rodzinie zastępczej niezawodowej T.B. i zaprzestania z dniem 1 lipca 2016 r. udzielania tej pomocy.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie z uwagi na zaskarżenie decyzji przez podmiot nieuprawniony do jej wniesienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 50 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.), zwanej dalej w skrócie P.p.s.a., uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Ponadto uprawnionym do wniesienia skargi jest również inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi.
Jak wielokrotnie podkreślono w orzecznictwie sądów administracyjnych, gmina, której organ wydał decyzję w sprawie w pierwszej instancji, nie ma legitymacji skargowej do wniesienia skargi do sądu administracyjnego na decyzję organu odwoławczego wydaną w tej sprawie (por. wyrok NSA z dnia 24 marca 2015 r., sygn. akt I OSK 1693/13, LEX nr 1773566).
W przedmiotowej sprawie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...]r. nr [...] wniósł, działający z upoważnienia Prezydenta Miasta J., Dyrektor Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w J. Jednocześnie należy zauważyć, że decyzję w pierwszej instancji w niniejszej sprawie wydał, działający z upoważnienia Prezydenta Miasta J., Zastępca Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w J. Oznacza to, że skargę do sądu administracyjnego wniósł organ pierwszej instancji, który nie zgodził się z decyzją organu odwoławczego.
Wobec powyższego, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a., należało orzec jak w sentencji.