Uzasadnienie
T. K. pismem procesowym z dnia [...] r. złożonym w Starostwie Powiatowym w C. w dniu [...] r. a następnie w tym samym dniu skierowanym do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z [...] r. Nr [...] w przedmiocie skierowania na kontrolne badanie kwalifikacji do kierowania pojazdami.
Merytoryczne rozpoznanie skargi jest możliwe, jeżeli skarga ta jest dopuszczalna podmiotowo i przedmiotowo oraz odpowiada wymogom formalnym i została wniesiona w ustawowym terminie. Uchybienie jednemu ze wskazanych wymogów skutkuje odrzuceniem skargi. W niniejszej sprawie skarga jest spóźniona.
Stosownie do postanowień art. 53 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.
Jak wynika z dostarczonych akt sprawy, zaskarżona decyzja nie została przez skarżącego odebrana, a wynika to ze znajdującej się w aktach sprawy koperty zawierającej wskazaną decyzję. Z informacji zamieszczonych na kopercie wynika, że pracownik urzędu pocztowego dwukrotnie awizował doręczenie przedmiotowej przesyłki za pierwszym razem w dniu [...] r. a za drugim razem w dniu [...] r. Stosownie do postanowień art. 44 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego w razie niemożności doręczenia pisma adresatowi, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej lub w urzędzie gminy, a zawiadomienie o tym umieszcza w skrzynce na korespondencję, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. W tym przypadku doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia tego okresu.
Podmiot doręczający zobowiązany jest do dwukrotnego powiadomienia o tym fakcie adresata korespondencji. Jak wynika z pisma Naczelnika Urzędu Pocztowego w C. przesyłka o numerze nadawczym [...] została zaawizowana dnia [...] r. przez listonosza, a druk o awizacji przesyłki został pozostawiony adresatowi w listowej skrzynce oddawczej typu Hermes. W świetle przedstawionych rozważań decyzja skarżącemu została doręczona w dniu [...] r. termin do wniesienia skargi upłynął w dniu [...] r. Tymczasem skarga do organu odwoławczego nadana została w dniu [...] r. w urzędzie pocztowym przez pracowników Starostwa Powiatowego w C., ponieważ skarżący w tym dniu wniósł skargę za pośrednictwem tegoż organu.
Należy zaznaczyć, że art. 54 § 1 przywoływanej powyżej ustawy jednoznacznie precyzuje, że skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie jest przedmiotem skargi. Zatem dla oceny zachowania terminu do wniesienia skargi znaczenie ma tylko czynność polegająca na nadaniu skargi do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B., bądź złożenie skargi w siedzibie tego organu. W sprawie tej nie mógł mieć zastosowania art. 65 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, a tym samym nie wystąpił skutek wynikający z treści art. 65 § 2 tegoż Kodeksu. Przepisy te dotyczą bowiem wyłącznie postępowania administracyjnego, a postępowanie to uległo już zakończeniu, natomiast skarga do sądu administracyjnego wnoszona jest w oparciu o autonomiczną procedurę sądowoadministracyjną. Z tego też powodu dla oceny terminowości wniesienia skargi znaczenie ma data nadania pisma zawierającego skargę do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B..
W rozpatrywanej sprawie skarga do tutejszego Sądu została nadana w dniu [...] r. w polskim urzędzie pocztowym, co wynika z datownika nadania tej korespondencji do organu odwoławczego. W tej sytuacji prawnej i faktycznej skarga T. K. została złożona z uchybieniem terminu wynoszącym 11 dni.
Stosownie do postanowień art. 86 § 1 wyżej wymienionej ustawy jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu, przy czym po myśli art. 87 § 1 wskazanej ustawy pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu.
W rozpatrywanej sprawie skarżący z takim wnioskiem nie wystąpił, zatem Sąd nie mógł odnieść się do tego zagadnienia.
Stosownie do postanowień art. 58 § 1 pkt 2 wyżej wymienionej ustawy przesłanką odrzucenia skargi jest wniesienie jej z uchybieniem terminu.
Wobec powyższego należało stosownie do postanowień art. 58 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzec jak w sentencji.