Uzasadnienie
W dniu 18 stycznia 2012 r. do Sądu wpłynął urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, w którym M.G. zażądała ustanowienia radcy prawnego. W uzasadnieniu skarżąca podkreśliła, iż jedynym źródłem dochodu jest dla niej emerytura w kwocie brutto 1.335,00 zł (netto 1.123,90 zł), która nie wystarcza na zaspokojenie wszystkich jej niezbędnych potrzeb. Wskazała bowiem na fakt, iż ponosi relatywnie znaczne koszty z tytułu czynszu, opłat za tzw. media oraz spłat zaciągniętych kredytów (miesięczna wysokość wszystkich tych zobowiązań ogółem wynosi 644,17 zł). Równocześnie strona zadeklarowała, iż zamieszkuje samotnie w lokalu własnościowym o powierzchni 33,5 m2 i nie posiada żadnych zasobów finansowych ani przedmiotów o wartości przekraczającej 3.000 Euro.
Do wniosku skarżąca dołączyła dokumenty źródłowe potwierdzające wysokość pobieranej emerytury, a także obrazujące ponoszone koszty utrzymania i obciążające ją zadłużenie z tytułu kredytów.
W toku rozpoznania wniosku zważono co następuje.
Stosownie do art. 243 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a., stronie na jej wniosek może być przyznane prawo pomocy. Zgodnie zaś z art. 245 §1 przywołanej regulacji, prawo pomocy może zostać udzielone w zakresie częściowym lub całkowitym.
Odnosząc się do wniosku M.G. godzi się przywołać zasadę wyrażoną w art. 246 §1 pkt 2 p.p.s.a. Stosownie do jej brzmienia, przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym (czyli po myśli art. 245 §3 cytowanej regulacji, mogącym obejmować ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego) następuje wtedy, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Dokonana w tym kontekście analiza stanu majątkowego skarżącej doprowadziła do konkluzji, że okoliczności sprawy uzasadniają uwzględnienie zgłoszonego żądania. Z oświadczeń wyżej wymienionej wynika bowiem, iż nie posiada ona żadnych zasobów finansowych ani łatwego do spieniężenia majątku. Utrzymuje się przy tym z emerytury w kwocie netto 1.123,90 zł (patrz: potwierdzenie wykonania przelewu - karta nr 45 akt niniejszej sprawy), która - zważywszy wysokość obciążających ją zobowiązań, w tym z tytułu spłat kredytów, nie umożliwia dokonania oszczędności wystarczających na opłacenie adwokata z wyboru bez ryzyka poniesienia uszczerbku w jej koniecznych potrzebach życiowych.
Marginalnie warto zasygnalizować, że sytuacja materialna M.G. była w ostatnim okresie poddana ocenie tutejszego Sądu w sprawach oznaczonych sygnaturami akt IV SA/Gl 831/10, IV SA/Gl 57/11 oraz IV SA/Gl 822/10, w których skarżąca także ubiegała się o przyznanie prawa pomocy, zaś jej wnioski zostały uwzględnione.
Mając na względzie powyższe, postanowiono jak w sentencji działając na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 7 p.p.s.a. w związku z art. 246 §1 pkt 2 tej ustawy.