Uzasadnienie
W dniu [...] I. C. skierowała do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na decyzję Kierownika Urzędu do spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych. Do skargi załączyła wniosek o zwolnienie od opłat sądowych motywując go swymi niewysokimi dochodami.
Ze złożonego przez skarżącą formularza PPF wynikało, iż posiada oszczędności w wysokości [...] zł, samochód osobowy marki [...], rok produkcji [...], a utrzymuje się wraz z mężem z uzyskiwanej przez siebie emerytury i świadczenia przedemerytalnego męża w łącznej wysokości [...] zł.
Postanowieniem z dnia [...] wydanym przez referendarza sądowego w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym odmówiono skarżącej przyznania prawa pomocy uznając, iż jej sytuacja finansowa pozwala na pokrycie wpisu od skargi wynoszącego [...] zł.
Od wskazanego postanowienia skarżąca złożyła sprzeciw, w którym zaprzeczyła, by można uznać ją za osobę zamożną. Wskazała, iż jest osobą starszą, w dodatku schorowaną, a uzyskiwane przez nią i jej męża dochody pozwalają jej na pokrycie niezbędnych potrzeb dnia codziennego. Posiadane przez nią oszczędności natomiast maleją ze względu na wydatki związane z koniecznością zakupów sprzętów gospodarstwa domowego.
We wniesionym sprzeciwie zwróciła się ponadto do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego o udzielenie informacji o wysokości kosztów sądowych związanych z wniesioną przez nią sprawą.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje.
Instytucja prawa pomocy uregulowana została w treści art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / Dz. U. Nr 153 poz. 1270/. zwanej dalej p.p.s.a.
Zgodnie z zawartą tam regulacją prawną skarżącej przysługuje prawo do domagania się zwolnienia od ponoszenia kosztów sądowych, a także do przyznania profesjonalnej pomocy w postaci adwokata lub radcy prawnego. Warunkiem przyznania zwolnienia od kosztów sądowych jest z jednej strony wykazanie, że na stronie ciąży obowiązek uiszczenia konkretnych opłat sądowych, a z drugiej, że nie może ich uiścić bez uszczerbku dla siebie i swej rodziny.
Zważywszy, iż przedmiotem sprawy są świadczenia pieniężne z tytułu pracy przymusowej, zachodzi przesłanka w postaci wymogu uiszczenia opłaty sądowej.
Rozpoznając żądanie skarżącej Sąd wziął przeto pod uwagę jej sytuację materialną. Prawo pomocy przysługiwać może bowiem stronie, której sytuacja materialna nie pozwala na pokrycie związanych z tym kosztów bez uszczerbku dla siebie i rodziny.
Zdaniem Sądu dochód skarżącej, jaki uzyskuje łącznie z jej mężem, z którym pozostaje we wspólności gospodarczej, a to kwota [...] zł całkowicie uzasadnia pogląd, iż jest ona w stanie w pełni pokryć wydatki związane z prowadzeniem przez siebie sprawy sądowo-administracyjnej.
Strona występująca ze skargą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego musi liczyć się z koniecznością poniesienia kosztów sądowych i w związku z tym w sposób racjonalny i oszczędny rozporządzać swymi zasobami.
Sąd może podzielić stanowisko skarżącej, iż jej sytuacja finansowa nie jest sytuacją osoby zamożnej, jednakże pozwala bez popadnięcia w niedostatek spełnić obowiązek wniesienia opłaty od skargi. Argumentu zawarte w sprzeciwie nie pozwalają na odmienne stanowisku.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art.246 § 1 p.p.s.a orzeczono jak w sentencji.