Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 1 lipca 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę w niniejszej sprawie.
Następnie, postanowieniem wydanym w dniu 21 września 2015 r. Sąd uwzględnił wniosek skarżącej o przyznanie prawa pomocy ustanawiając dla niej pełnomocnika z urzędu, na którego Okręgowa Rada Adwokacka w K. wyznaczyła adwokata L.R.
W dniu 29 października 2015 r. wspomniana pełnomocnik złożyła w tutejszym Sądzie skargę kasacyjną od przywołanego wyżej wyroku zarzucając temu orzeczeniu naruszenie prawa materialnego oraz popierając swoje stanowisko stosowną argumentacją. Równocześnie wniosła o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu w postępowaniu kasacyjnym oświadczając, że opłaty te nie zostały opłacone w całości lub w części.
Wyrokiem wydanym w dniu 2 czerwca 2017 r. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił powyższą skargę kasacyjną. Jak wynika z protokołu rozprawy (karta nr 173 akt sprawy), na rozprawie przed tym sądem nikt się nie stawił.
Rozpoznając wniosek zważono, co następuje.
Artykuł 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) stanowi, że pełnomocnik procesowy wyznaczony w ramach przyznanego prawa pomocy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Należy w tym miejscu podnieść, że chociaż problematyka objęta niniejszym postanowieniem podlega aktualnie regulacjom rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. poz. 1714), to jednak uwzględniono fakt, iż w świetle § 22 tego rozporządzenia, podobnie jak i na mocy § 22 wcześniejszego rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. poz. 1801), w sprawach wszczętych i niezakończonych przed wejściem w życia tych aktów wykonawczych stosuje się przepisy dotychczasowe. Postępowanie w zakresie niniejszej sprawy zostało wszczęte w dniu 26 listopada 2014 r., z kolei zakończenie postępowania sądowego pierwszej instancji (czyli wydanie wyroku przez tutejszy Sąd) nastąpiło 1 lipca 2015 r. Oba te fakty miały miejsce przed wejściem w życie obydwu wspomnianych rozporządzeń, które nastąpiło odpowiednio 1 listopada 2016 r. oraz 1 stycznia 2016 r., a co za tym idzie, podejmując niniejsze rozstrzygnięcie zastosowano przepisy dotychczasowe, czyli unormowania jeszcze wcześniejszego rozporządzenia z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 461 ze zm.).
Mając na względzie powyższe, pełnomocnik skarżącej przyznano kwotę 221,40 zł, należną jej z mocy § 19 wspomnianego rozporządzenia z dnia 28 września 2002 r., na co składa się wynagrodzenie za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej, wynoszące 180 zł, ustalone na podstawie § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b) tego aktu wykonawczego jako 75 % stawki minimalnej wskazanej w jego § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c), które to wynagrodzenie podwyższono - stosownie do § 2 ust. 3 rzeczonego rozporządzenia - o podatek od towarów i usług obliczony według stawki 23 %, wynoszący 41,40 zł;
Niniejsze rozstrzygnięcie podjęto nadto na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 8 p.p.s.a.