Uzasadnienie
W piśmie z dnia 9 sierpnia 2011 r. E. C. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, skargę na decyzję [...] Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w K. z dnia [...] r. w przedmiocie choroby zawodowej.
Następnie w piśmie z dnia 4 marca 2013 r., pełnomocnik skarżącego dla doręczeń przedłożył odpis aktu zgonu skarżącego w tłumaczeniu z języka niemieckiego, z którego wynika, że wyżej wymieniony zmarł 3 stycznia 2013 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Na podstawie art. 161 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270), zwanej dalej w skrócie P.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba że udział w sprawie zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania.
Według utrwalonej linii orzecznictwa sądów administracyjnych, postępowanie dotyczące stwierdzenia choroby zawodowej dotyczy praw i obowiązków ściśle związanych z osobą skarżącego.
Natomiast w kwestii interesu prawnego – jak podniósł Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 9 sierpnia 2012 r. – w orzecznictwie i doktrynie podkreśla się bezpośredniość, konkretność i realny charakter interesu prawnego. Z tego względu interes prawny nie istnieje w sytuacjach, w których dopiero kolejne skutki wcześniejszej konkretyzacji normy prawnej w odniesieniu do jednego podmiotu, pośrednio wpływają na sytuację prawną drugiego podmiotu, wynikającą z zastosowania w stosunku do niego innej już normy prawnej (postanowienie NSA z dnia 19 czerwca 2012 r. sygn. akt II OSK 790/12 publ. LEX nr 1212683). Wyklucza to zatem możliwość przyjęcia, że występuje w sprawie interes prawny innych osób, w tym osób najbliższych wobec skarżącego.
Z uwagi na to, że przedmiot postępowania w niniejszej sprawie dotyczy wyłącznie praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego E. C., na podstawie art. 161 § 1 pkt 2 P.p.s.a. należało orzec jak w sentencji.
sw