Uzasadnienie
Na rozprawie przeprowadzonej w dniu 18 września 2014 r. W.P. zażądał ustanowienia adwokata powołując się na trudną sytuację materialną i zdrowotną oraz na skomplikowany, jego zdaniem, charakter sprawy. Tego samego dnia skarżący złożył do Sądu urzędowy formularz wniosku (druk "PPF"), w którym oświadczył, że gospodaruje samotnie, uskarża się na poważne problemy zdrowotne, obciążają go zaległości z tytułu alimentów i należności czynszowych, nie posiada żadnych zasobów pieniężnych, przedmiotów wartościowych ani nieruchomości i osiąga miesięczny dochód z tytułu emerytury w wysokości brutto 2.308,72 zł, która jednak podlega zajęciu w ramach prowadzonej egzekucji, w następstwie czego kwota netto tego świadczenia wynosi zaledwie 525,71 zł.
Do wniosku dołączone zostały kopie przekazów pocztowych potwierdzających pobranie przez wnioskującego emerytury za cztery ostatnie miesiące w kwotach (do wypłaty) po 525,71 zł, dokumenty obrazujące uiszczone przezeń opłaty za energię elektryczną i wydatki na leki, a także dokumentacja medyczna potwierdzająca jego poważne kłopoty zdrowotne.
W toku rozpoznania wniosku zważono, co następuje.
Stosownie do treści art. 243 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - zwanej dalej "p.p.s.a.", stronie na jej wniosek może być przyznane prawo pomocy. Zgodnie zaś z art. 245 §1 przywołanej regulacji, prawo pomocy może zostać udzielone w zakresie częściowym lub całkowitym.
W pierwszej kolejności należy odnotować, że choć w rubryce nr 4 formularza "PPF" W.P. nie oznaczył zakresu swojego wniosku, to jednak treść złożonego wraz z tym formularzem pisma z dnia 17 września 2014 r. (karta nr 14 akt sprawy) nie pozostawia wątpliwości, że jego intencją było ubieganie się o ustanowienie adwokata (zwłaszcza, że skarżący jest w niniejszej sprawie objęty zwolnieniem od kosztów sądowych z mocy samego prawa, co wynika z art. 239 pkt 1 lit. a) p.p.s.a.
Odnosząc się zatem do niniejszego wniosku należy wskazać, że po myśli art. 246 §1 pkt 2 p.p.s.a., przyznanie osobie fizycznej, prawa pomocy w zakresie częściowym (zgodnie z art. 245 § 3 p.p.s.a., mogącym obejmować między innymi ustanowienie jednego z wymienionych w tym przepisie profesjonalnych pełnomocników) następuje wtedy, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
W tym kontekście uznano, że okoliczności sprawy uzasadniają uwzględnienie zgłoszonego żądania. Z oświadczeń skarżącego wynika, iż nie posiada on żadnych zasobów finansowych ani łatwego do spieniężenia majątku. Dołączone do wniosku dokumenty źródłowe potwierdzają przy tym, że jest osobą schorowaną, w podeszłym wieku (69 lat) i utrzymuje się z emerytury, w kwocie netto zaledwie 525,71 zł, która nie umożliwia dokonania w zasadzie żadnych oszczędności.
Mając na względzie powyższe uznano, że wnioskodawca wykazał w sposób dostatecznie wiarygodny, że uiszczenie należności związanych z udziałem fachowego pełnomocnika w sprawie przekracza jego możliwości płatnicze i dlatego postanowiono jak w sentencji działając na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 7 p.p.s.a. w związku z art. 246 §1 pkt 2 tej ustawy.