Uzasadnienie
Zarządzeniem z dnia 3 lutego 2006 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach wezwał W. D. do usunięcia braku skargi przez własnoręczne podpisanie skargi z dnia [...] r. lub nadesłanie podpisanego egzemplarza skargi. W wezwaniu sądu zawarto pouczenie, w myśl którego nieusunięcie braku skargi w terminie do siedmiu dni, licząc od daty doręczenia wezwania, skutkować będzie odrzuceniem skargi.
Z potwierdzenia odbioru wynika, że wezwanie sądu – przesłane na wskazany w skardze adres - doręczono adresatowi w dniu [...] r.
W piśmie procesowym z dnia [...] r. (data nadania w urzędzie pocztowym) W. D. oświadczył, że nie posiada kopii skargi, na której mógłby złożyć swój podpis.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 57 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej w skrócie: P.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Stosownie zatem do treści art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Wobec braku własnoręcznego podpisu W. D. pod skargą z dnia [...] r. przyjęto, że skarga posiada brak formalny wymagający usunięcia.
Pomimo skutecznie doręczonego wezwania do złożenia podpisu pod skargą lub nadesłania podpisanego egzemplarza skargi, brak formalny pisma kwalifikowanego nie został usunięty w wyznaczonym terminie, co zgodnie z przywołanym wyżej pouczeniem skutkuje odrzuceniem skargi. Uznano bowiem, że sygnowanie przez skarżącego pisma procesowego z dnia [...] r. nie mogło czynić zadość wezwaniu sądu, jako że nie zawierało ono nawet próby odtworzenia zarzutów sformułowanych przez W. D. w skardze z dnia [...] r.
Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach orzekł jak w sentencji postanowienia działając w oparciu o art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. w zw. z art. 46 § 1 pkt 4 i art. 49 § 1 tej ustawy oraz art. 58 § 3 P.p.s.a.