Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 15 marca 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił skargę S. M. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zasiłku dla bezrobotnych z uwagi na jej złożenie po terminie.
Pismem z dnia [...] skarżąca wniosła o przywrócenie terminu do wniesienia skargi oraz o przyznanie pełnomocnika z urzędu. We wniosku o przyznanie prawa pomocy wskazała, że nie jest w stanie samodzielnie uiścić kosztów niezbędnych do ustanowienia w sprawie profesjonalnego pełnomocnika. Wyjaśniła, że od 1 października 2011 r. pozostaje bez środków do życia. Podała ponadto, iż jej dochodem jest jedynie dodatek mieszkaniowy w kwocie 351 zł. Jednocześnie opisała swoją sytuację zdrowotną, zaznaczając, że od 1996 r. choruje na depresję i zaburzenia osobowości i nie jest w stanie samodzielnie reprezentować swoich interesów w Sądzie. Wyjaśniła również, iż jest właścicielem mieszkania o powierzchni 33,80 m2 oraz współwłaścicielem działki leśnej w 3/384 udziału. Zaznaczyła, że nie posiada przedmiotów wartościowych ani zasobów pieniężnych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z regulacją art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270 zwanej dalej w skrócie P.p.s.a.) stronie na jej wniosek może zostać przyznane prawo pomocy. Prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym w myśl art. 245 § 1 P.p.s.a. W niniejszej sprawie z treści wniosku wynika, iż intencją skarżącej było uzyskanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie pełnomocnika z urzędu. Co do zasady prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje jedynie zwolnienie od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków bądź też od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata lub radcy prawnego, doradcy podatkowego bądź rzecznika patentowego. Jest również regułą, że przyznanie prawa pomocy wnioskodawcy będącemu osobą fizyczną w tym zakresie następuje wówczas, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie samodzielnie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i swojej rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.).
W ocenie Sądu sytuacja skarżącej w pełni wypełnia wskazane wyżej przesłanki warunkujące przyznanie prawa pomocy. Jak wynika bowiem z treści wniosku skarżącej nie posiada ona żadnych zasobów majątkowych. W utrzymaniu wspomaga ją rodzina oraz bliscy, jak również korzysta z pomocy Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej. W ocenie Sądu skarżąca wykazała w sposób należyty, że nie jest w stanie zgromadzić odpowiednich środków na ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika, który będzie ją reprezentował w postępowaniu.
Z tych względów, działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 ppsa postanowiono jak sentencji.