Uzasadnienie
Skarżący J. R. pismem procesowym z dnia [...] wystąpił o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 listopada 2000 r. sygn. akt II SA/Ka 1900/00.
Skarżący wskazał, iż postępowanie to winno być wznowione z powodu pozbawienia go jako strony możności działania przed sądem II instancji oraz z powodu braku należytej reprezentacji po jego stronie przed sądem w toku całego postępowania sądowego.
W pierwszej kolejności Sąd zobowiązany jest do ustalenia, czy jest właściwy do rozpoznania wniesionej skargi. Stosownie do postanowień art. 103 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) w sprawie o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym orzeczeniem Naczelnego Sądu Administracyjnego wydanym przed dniem 01 stycznia 2004 r. orzeka właściwy wojewódzki sąd administracyjny.
W przedstawionym stanie prawnym właściwym sądem do rozpatrzenia wniesionej skargi jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach.
Stosownie do postanowień art. 278 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) po upływie pięciu lat od uprawomocnienia się orzeczenia nie można żądać wznowienia, z wyjątkiem przypadku, gdy strona była pozbawiona możności działania lub nie była należycie reprezentowana.
W tym miejscu należy stronie wyjaśnić, iż pozbawienie strony możności działania oznacza pozbawienie strony możliwości obrony jej praw na skutek naruszenia przepisów prawa (obowiązujących w dacie rozstrzygania sprawy), zaś należyta reprezentacja jest związana z występowaniem w charakterze organów reprezentujących podmioty nie będące osobami fizycznymi oraz w roli przedstawicieli ustawowych nieletnich i osób ubezwłasnowolnionych.
W rozpatrywanej sprawie wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego, w stosunku do którego została wniesiona skarga o wznowienie postępowania wydany został 27 listopada 2000 r., a zatem pięcioletni termin przewidziany do wznowienia postępowania upłynął w dniu 27 listopada 2005 r.
Jednocześnie należy zauważyć, że w przedmiotowej sprawie nie występują przesłanki umożliwiające pominięcie wskazanego terminu, gdyż skarżący przed Naczelnym Sądem Administracyjnym miał możliwość działania, a przesłanka wadliwości w zakresie reprezentacji w tym przypadku nie występuje, ponieważ skarżący działał osobiście.
Po myśli art. 280 § 1 przywoływanej ustawy Sąd bada, czy skarga o wznowienie postępowania opiera się na ustawowej podstawie wznowienia, przy czym należy tu podkreślić, że brak podstaw wznowienia wynika także z okoliczności pozwalających na ustalenie, że określona podstawa wznowienia postępowania istnieje.
Wskazany powyżej pięcioletni okres wniesienia skargi jest terminem prekluzyjnym i nie podlega przywróceniu, a zatem w niniejszej sprawie wyczerpana została przesłanka odrzucenia skargi przewidziana postanowieniami art. 280 § 1 wyżej wymienionej ustawy.
W tym stanie rzeczy bezprzedmiotowe jest odnoszenie się do pozostałych kwestii poruszonych przez skarżącego w piśmie procesowym z dnia [...].