Uzasadnienie
Pismem z dnia 15 listopada 2017 r. J. W. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję Dyrektora Śląskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Częstochowie z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie płatności obszarowych.
W treści skargi zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) zwanej dalej w skrócie P.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże art. 61 § 3 P.p.s.a. stanowi, że po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w art. 61 § 1 P.p.s.a., jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
W niniejszej sprawie wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługuje na uwzględnienie albowiem przedmiotem ochrony tymczasowej, o której mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a., mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Problem wykonania aktu administracyjnego dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania. W okolicznościach niniejszej sprawy należy stwierdzić, że decyzja, której dotyczy wniosek o wstrzymanie wykonania nie kwalifikuje się do wykonania albowiem przedmiotem zaskarżenia jest decyzja utrzymująca w mocy decyzję z dnia [...]r. nr [...], przyznającą skarżącemu jednolitą płatność obszarową, płatność na zazielenienie, płatność redystrybucyjną, płatność dla młodych rolników oraz kwotę z tytułu zwrotu dyscypliny finansowej. Tym samym zdaniem Sądu wyżej wymienione rozstrzygnięcie nie nakłada na skarżącego żadnych obowiązków.
Mając na uwadze powyższe Sąd, działając na podstawie art. 61 § 3 i 5 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.