Uzasadnienie
Pismem z dnia [...]r. T.T. wystąpił do Starosty [...] z wnioskiem o zwrot opłaty za wydaną kartę pojazdu samochodu marki: [...] o numerze rejestracyjnym [...].
Starosta [...]w piśmie z dnia [...]r. nr [...] odmówił uwzględnienia powyższego żądania uzasadniając, że opłata została pobrana zgodnie z rozporządzeniem Ministra Infrastruktury z dnia 28 lipca 2003 r. w sprawie wysokości opłat za kartę pojazdu (Dz. U. Nr 137, poz. 1310 ze zm.), a zatem na podstawie obowiązujących w tym zakresie przepisów.
Ponadto, w treści zaskarżonego pisma Starosta [...] pouczył skarżącego, że może on wnieść powództwo do sądu cywilnego lub skargę do sądu administracyjnego.
Powyższe pismo zostało doręczone skarżącemu w dniu 21 lipca 2011 r., co wynika z dowodu doręczenia znajdującego się w aktach administracyjnych.
Następnie w dniu 9 sierpnia 2011 r. (data złożenia w siedzibie organu) T.T. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na powyższe pismo.
W odpowiedzi na skargę Starosta [...] wniósł o jej oddalenie jako bezzasadnej i bezpodstawnej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Na podstawie art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze. zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, która sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.
Natomiast na podstawie art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na inne niż określone w pkt 1-3 tego przepisu akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.
Wniesiona w rozpatrywanej sprawie skarga dotyczy zwrotu opłaty pobranej za wydanie karty pojazdu. W uchwale z dnia 4 lutego 2008 r. sygn. akt I OPS 3/07 (opubl. Lex nr 341207, ONSAiWSA 2008/2/21) Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że skierowane do organu żądanie zwrotu opłaty za wydanie karty pojazdu, uiszczonej na podstawie § 1 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 28 lipca 2003 r. w sprawie wysokości opłat za kartę pojazdu (Dz. U. Nr 137, poz. 1310 ze zm.), jest sprawą administracyjną, którą organ załatwia w drodze aktu lub czynności, na które przysługuje skarga do sądu administracyjnego na podstawie art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a.
Skuteczne wniesienie skargi uzależnione jest jednakże od wyczerpania trybu określonego w art. 52 § 3 P.p.s.a., zgodnie z którym, jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a., można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa.
Natomiast skargę do sądu – zgodnie z art. 53 § 2 P.p.s.a. - wnosi się w terminie trzydziestu dni od daty doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa.
W rozpoznawanej sprawie Starosta [...] w piśmie z dnia [...]r. zawarł stanowisko w sprawie wniosku skarżącego o zwrot opłaty uiszczonej za wydanie karty pojazdu samochodu o numerze rejestracyjnym [...]. Wymienione pismo zostało doręczone T.T. w dniu 21 lipca 2011 r.
Wobec tego czternastodniowy termin do wniesienia wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa upłynął bezskutecznie w dniu 4 sierpnia 2011 r.
Ponadto należy wskazać, że błędne pouczenie o trybie i sposobie zaskarżenia, zawarte w zaskarżonym akcie, może być podniesione przez skarżącego we wniosku skierowanym do organu o przywrócenie terminu do złożenia wezwania do usunięcia naruszenia prawa.
W związku z tym stwierdzić należało, że wystąpiła przesłanka niedopuszczalności skargi i na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. orzec jak w sentencji.