Uzasadnienie
W skardze z dnia 8 października 2013 r. R. K. domagała się uchylenia decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania skarżącej świadczenia pielęgnacyjnego. Powodem odmowy była zmiana obowiązującego stanu prawnego, przez co uznano, że skarżącej nie przysługuje prawo do doświadczenia na siostrę U.D., gdyż jej matka żyje i to na niej w pierwszej kolejności ciąży obowiązek alimentacyjny.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie jako "P.p.s.a.", sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.
W niniejszej sprawie ustalono, że Trybunał Konstytucyjny na wniosek Rzecznika Praw Obywatelskich z dnia 24 czerwca 2013r., wszczął postępowanie o zbadanie zgodności art. 11 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 7 grudnia 2012r. o zmianie ustawy o świadczeniach rodzinnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2012r. poz. 1548) z zasadą zaufania do państwa i prawa oraz zasadą ochrony praw nabytych, wynikającymi z art. 2 Konstytucji RP. Wniosek ten został zarejestrowany pod sygnaturą K 27/13.
W ocenie Rzecznika na skutek zmian w ustawie o świadczeniach rodzinnych, dotyczących w szczególności modyfikacji warunków nabywania prawa do świadczenia pielęgnacyjnego, doszło do ingerencji w prawa nabyte z decyzji administracyjnej, a także do naruszenia zasady zaufania obywateli do państwa i stanowionego przez to państwo prawa. Ustawodawca odebrał bowiem znacznej grupie osób uprawnionych do świadczenia pielęgnacyjnego prawo do tego świadczenia, otrzymywanego dotychczas na podstawie decyzji administracyjnej na czas nieokreślony na podstawie art. 17 ust. 1 w związku z art. 24 ust. 4 ustawy o świadczeniach rodzinnych.
Wskazana okoliczność ma decydujące znaczenie dla rozstrzygnięcia zawisłej przed Sądem sprawy. Skarżącej przyznano bowiem decyzją ostateczną (na czas nieokreślony), prawo do świadczenia pielęgnacyjnego w związku ze sprawowaniem opieki nad niepełnosprawną siostrą. Wygaśnięcie wszystkich decyzji o przyznaniu tego świadczenia z mocy prawa spowodowało, że organ rozpatrując ponownie wniosek dokonał odmiennej oceny stanu faktycznego. Spowodowało to wydanie decyzji odmownej, niekorzystnej dla skarżącej. Wobec tego ewentualne stwierdzenie przez Trybunał Konstytucyjny niezgodności art. 11 ust. 1 i 3 ustawy zmieniającej z Konstytucją oznaczałoby, że sytuacja prawna skarżącej mogłaby ulec zmianie.
Z tych względów Sąd uznał za zasadne zawieszenie postępowania sądowego do czasu wydania orzeczenia przez Trybunał Konstytucyjny.
W związku z powyższym na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Sąd postanowił jak w sentencji