Uzasadnienie
Inspektor Pracy Państwowej Inspekcji Pracy Okręgowego Inspektoratu Pracy w K. Oddział w B.-B. pismem z dnia [...] r. skierował do skarżących E. C. i L. C. wystąpienie na podstawie art. 9 pkt 5 w zw. z art. 21 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 ustawy z dnia 6 marca 1981 r. o Państwowej Inspekcji Pracy (Dz. U. z 2001 r., Nr 124, poz. 1362 ze zm.).
Skarżący pismem z dnia [...] r. wystosowali odpowiedź na powyższe wystąpienie.
W związku z tym Okręgowy Inspektor Pracy w K. w piśmie z dnia [...] r. ustosunkował się do odpowiedzi podnosząc, że wszystkie wnioski zawarte w wystąpieniu są uzasadnione ustaleniami dokonanymi podczas przeprowadzania czynności kontrolnych, jak również zostały potwierdzone treścią wyroku Sądu Rejonowego w B.-B. Wydział [...], sygn. akt [...].
E. i L. C. wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Gliwicach określając powyższe pismo jako decyzję Okręgowego Inspektora Pracy w K. z dnia 17 [...] r. utrzymującą w mocy decyzję administracyjną – wystąpienie Inspektora PIP z dnia [...] r.
W odpowiedzi na skargę Państwowy Inspektor Pracy wniósł o jej odrzucenie, argumentując, że wystąpienie Inspektora Pracy nie stanowi rozstrzygnięcia władczego, gdyż nie zawiera treści charakterystycznych dla decyzji administracyjnej. Nie jest więc ani aktem, ani też czynnością z zakresu administracji publicznej dotyczącą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył co następuje
Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), zwanej dalej P.p.s.a., przepisy tej ustawy normują postępowanie sądowe w sprawach z zakresu kontroli działalności administracji publicznej oraz w innych sprawach określonych w ustawach szczególnych.
Na podstawie art. 3 § 2 P.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na wymienione w pkt 1 – 3 tego przepisu: - decyzje administracyjne, - postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, - postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie oraz – inne niż określone w pkt 1 – 3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, a także na bezczynność organów w wyżej wymienionych przypadkach. Cytowany przepis wymienia ponadto skargi na akty prawa miejscowego, akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków oraz akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego.
W rozpoznawanej sprawie E. i L. C. wnieśli skargę od pisma Okręgowego Inspektora Pracy w K. z dnia [...] r., które stanowiło ustosunkowanie się do odpowiedzi skarżących na wystąpienie Inspektora Pracy, skierowane do skarżących na podstawie art. 9 pkt 5 w zw. z art. 21 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 ustawy z dnia 6 marca 1981 r. o Państwowej Inspekcji Pracy (Dz. U. z 2001 r., Nr 124, poz. 1362 ze zm.).
W związku z tym podzielić należało pogląd wyrażony w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 czerwca 2002 r., że wystąpienie państwowego inspektora pracy, o którym mowa w art. 9 pkt 5 ustawy z dnia 6 marca 1981 r. o Państwowej Inspekcji Pracy, nie jest decyzją administracyjną ani innym aktem lub czynnością z zakresu administracji publicznej, podlegającą zaskarżeniu do sądu administracyjnego (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 czerwca 2002 r., sygn. akt SA/Sz 1138/2001, lex 76291).
Jak podkreślił Naczelny Sad Administracyjny w postanowieniu z dnia 14 czerwca 2007 r., sygn. akt I OSK 788/07, w przeciwieństwie do decyzji, wystąpienie nie jest bezwzględnym zobowiązaniem do działania lub zaniechania, które w konsekwencji może wiązać się ze wszczęciem postępowania egzekucyjnego. Wystąpienie inspektora pracy jest niewładczą formą nadzoru nad kontrolowanym pracodawcą. Niezastosowanie się przez pracodawcę do wskazań zawartych w wystąpieniu inspektora pracy nie pociąga za sobą sankcji administracyjnej. Nie jest też ono poddane egzekucji, więc nie ma wpływu na sytuację prawną strony.
Należy wskazać, iż kryterium kwalifikującym dany akt administracyjny jako decyzję jest władcze i jednostronne rozstrzygnięcie, kształtujące indywidualną sytuację prawną jednostki przez bezpośrednie nałożenie na nią określonych obowiązków lub przyznanie albo odmowę przyznania określonych uprawnień, czy też stwierdzenie istnienia prawnego obowiązku lub uprawnienia (por. postanowienie Naczelnego Sadu Administracyjnego z dnia 12 czerwca 2006 r., sygn. akt II SA 3622/02).
W cytowanym wyżej postanowieniu z dnia 5 czerwca 2002 r., Naczelny Sąd Administracyjny wyraził pogląd, że wydane przez inspektora pracy wystąpienie pokontrolne nie stanowi innego aktu z zakresu administracji publicznej, dotyczącego stwierdzenia uprawnienia lub obowiązku wynikającego z przepisów prawa, a wobec tego skarga do Sądu na wystąpienie to nie przysługuje. (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 czerwca 2002 r., sygn. akt SA/Sz 1138/2001, lex 76291).
W rozpoznawanej sprawie Sąd podzielił przytoczony wyżej pogląd – wielokrotnie prezentowany w orzecznictwie sądowoadministracyjnym.
Na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a., skargę należało zatem odrzucić, z uwagi na to, że jej wniesienie było niedopuszczalne.