Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 28 października 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę M.D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie zasiłku okresowego.
Pismem z dnia [...] r. skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy. W urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy "PPF" wskazał, że prowadzi samotnie gospodarstwo domowe. Z przedłożonego oświadczenia o stanie majątkowym wynika, że posiada mieszkanie spółdzielcze o powierzchni 20,70 m2, nie posiada żadnych zasobów pieniężnych, czy przedmiotów wartościowych. Podał również, że jego jedynym dochodem jest zasiłek pielęgnacyjny w kwocie 153 zł.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z regulacją art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej w skrócie P.p.s.a.) stronie na jej wniosek może zostać przyznane prawo pomocy. Prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym w myśl art. 245 § 1 P.p.s.a. W niniejszej sprawie z treści wniosku wynika, iż intencją skarżącego było uzyskanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym ustanowienie adwokata.
W tym miejscu przyjdzie stwierdzić, że co do zasady prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje jedynie zwolnienie od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków bądź też od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata lub radcy prawnego, doradcy podatkowego bądź rzecznika patentowego. Jest również regułą, że przyznanie prawa pomocy wnioskodawcy będącemu osobą fizyczną w tym zakresie następuje wówczas, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie samodzielnie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i swojej rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a).
W ocenie Sądu sytuacja skarżącego w pełni wypełnia wskazane wyżej przesłanki warunkujące przyznanie prawa pomocy. Jak wynika bowiem z treści wniosku skarżącego nie posiada on żadnych zasobów majątkowych, a środki finansowe przeznaczane na utrzymanie są skromne i nie pozwalają pokryć bieżących i niezbędnych potrzeb skarżącego. Wprawdzie Sądowi z urzędu znana jest informacja, że skarżący posiada środki pieniężne zdeponowane w banku w N.S. pochodzące z serbskiej renty skarżącego. Okoliczność ta pozostaje jednak bez wpływu na fakt, że spełnione zostały przesłanki przyznania stronie prawa pomocy. Nie wiadomo bowiem jaka jest kwota tych środków oraz z oświadczeń skarżącego zawartych w aktach sprawy wynika, że nie ma on obecnie pieniędzy na wyrobienie paszportu, nie może zatem pobrać tych środków. Jednocześnie z oświadczenia zawartego w piśmie Ambasady Republiki [...] w W. wynika, że wypłata tej renty została wstrzymana wobec jej niepopierania przez okres dłuższy niż sześć miesięcy.
Zaznaczyć należy również, że skarżący jest osobą bezrobotną oraz posiada orzeczenie o znacznym stopniu niepełnosprawności, a jego jedynym dochodem jest zasiłek pielęgnacyjny. W ocenie Sądu sytuacja materialna skarżącego jest trudna i pozwala przyjąć, że obecnie nie dysponuje środkami umożliwiającymi poczynienie oszczędności stwarzających możliwość pokrycia kosztów ustanowienia pełnomocnika z wyboru.
Z powyższego wynika, iż skarżący nie posiada środków na pokrycie kosztów ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika.
Z tych względów, działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. postanowiono jak sentencji.