Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 26 lipca 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę w niniejszej sprawie. Wyrok ten wraz z uzasadnieniem doręczono skarżącemu w dniu [...]. Postanowieniem z dnia 23 października 2007 r. ustanowiono dla skarżącego radcę prawnego, którego w dniu [...] wyznaczyła Okręgowa Izba Radców Prawnych w K. Pismo w tej materii doręczono pełnomocnikowi skarżącego w dniu [...], zaś pełnomocnictwo skarżący udzielił mu w dniu [...] (doręczenie nastąpiło w dniu [...]). Tymczasem termin do wniesienia skargi kasacyjnej upłynął bezskutecznie w dniu [...].
W dniu [...] pełnomocnik skarżącego, powołując się na powyższe okoliczności, uzupełniając je w piśmie z dnia [...], domagał się przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od przytoczonego na wstępie wyroku. Jednocześnie dołączył skargę kasacyjną.
Rozpoznając ów wniosek Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
zgodnie z brzmieniem art.86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.), jeżeli strona nie dokonała czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu.
Przedmiotowy wniosek spełnia wskazane w następnych przepisach wymogi formalne oraz zachowuje ustawowy termin do jego złożenia liczony od dnia doręczenia pełnomocnictwa przez stronę pełnomocnikowi, gdyż z brzmienia art.244 § 2 cytowanej ustawy wynika, że nawiązanie stosunku pełnomocnictwa następuje z chwilą udzielenia pełnomocnictwa przez stronę, dla której go ustanowiono. Przeto wcześniej wyłączona była możliwość skutecznego podejmowania przezeń czynności procesowych w imieniu skarżącego. Zatem należało rozpoznać ten wniosek merytorycznie.
Podane w nim okoliczności, zdaniem Sądu, w sposób dostateczny uprawdopodabniają, że uchybienie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej było przez skarżącego (okoliczności dotyczące pełnomocnika odnoszą się do strony) niezawinione. W istocie bowiem w okresie biegu terminu do sporządzenia tego środka niepodobna było dokonać tej czynności, bowiem nie mógł tego uczynić sam skarżący, a pełnomocnik, który został ustanowiony, wyznaczony i upełnomocniony w rozsądnych terminach, nie mógł tego zdziałać w czasie przewidzianym w ustawie. Odmienne podejście uzasadniałoby pogląd o iluzoryczności prawa pomocy w tym zakresie oraz stwarzałoby wątpliwości co do realnej dostępności do sądu.
Co mając na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny, na mocy powołanego przepisu, orzekł jak w sentencji niniejszego postanowienia.