Uzasadnienie
W dniu [...] sierpnia 2011 r. (data nadania przesyłki w urzędzie pocztowym) M. S. wniósł do Sądu, za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. skargę na decyzję tego organu z dnia [...] r., nr [...], wydaną w przedmiocie zasiłku celowego.
Następnie, to jest w dniu [...] stycznia 2012 r. do Sądu wpłynął akt zgonu wydany przez Kierownika Urzędu Stanu Cywilnego w K., z którego wynika, że skarżący zmarł w dniu [...] grudnia 2011 r. (kopia aktu stanowi kartę nr 24 akt niniejszej sprawy).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje.
Zgodnie z treścią art. 161 §1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - zwanej dalej p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba że udział w sprawie zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania. Zakres pojęcia "prawa i obowiązki ściśle związane z osobą zmarłego" obejmuje przy tym takie prawa i obowiązki, które odnoszą się do określonych interesów konkretnej osoby ze względu na jej indywidualną sytuację, czyli te, które nie przechodzą na następców prawnych, bowiem są związane wyłącznie z tą osobą.
Właśnie tego rodzaju prawa i obowiązki stanowią przedmiot niniejszego postępowania. Zaskarżona decyzja wydana została bowiem w sprawie zasiłku celowego, o którym mowa w art. 39 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (t. j. Dz. U. z 2008 r. Nr 115, poz. 728 ze zm.), przyznanego beneficjentowi będącemu osobą samotnie gospodarującą. Należy równocześnie odnotować, że wynik tego postępowania nie dotyczy interesu prawnego innych osób oraz, że osoby takie nie zgłosiły udziału w sprawie.
Mając na względzie zaprezentowane wyżej okoliczności uznano, iż zachodzi przesłanka uzasadniająca umorzenie postępowania sądowoadministracyjnego na podstawie art. 161 §1 pkt 2 oraz §2 p.p.s.a. i dlatego orzeczono jak w sentencji.
Z kolei złożony przez skarżącego wniosek o przyznanie prawa pomocy nie podlega - wobec powyższego - rozpoznaniu.