Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] H.K. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia z dnia [...], Nr [...] stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji nr [...] wydanej z upoważnienia Prezydenta Miasta K. w dniu [...], o odmowie przyznania skarżącemu zasiłku celowego.
W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o umorzenie postępowania podkreślając, że w dniu [...], wydał postanowienie nr [...], mocą którego uchylił postanowienie stanowiące przedmiot skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje.
Stosownie do treści art. 54 §3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270) - zwanej dalej p.p.s.a., organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Cytowany przepis stanowi samoistną podstawę dokonania przez organ administracji autokontroli, przy czym jedynym warunkiem, jaki musi zostać spełniony, aby wyczerpana została dyspozycja tego uregulowania, jest uwzględnienie skargi w całości (J. P. Tarno, "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", wyd. Lexis Nexis, Warszawa 2008, str. 185).
Sytuacja taka ma miejsce w niniejszej sprawie, jako że Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. uchyliło akt stanowiący przedmiot skargi wydając w tym zakresie stosowne postanowienie z dnia [...], nr [...].
Przywołane postanowienie z dnia [...] nie zostało przy tym przez skarżącego zakwestionowane. Z pisma Kolegium datowanego na [...] (karta nr 10 akt sprawy), jak również z wyjaśnień tego organu udzielonych w toku rozmowy telefonicznej przeprowadzonej z jego pracownikiem w dniu [...] (vide: notatka służbowa stanowiąca kartę nr 14 akt sprawy) wynika bowiem, że H.K. w ustawowym terminie nie złożył na omawiany akt skargi do Sądu.
Wobec powyższego nie budzi wątpliwości, że postępowanie sądowe stało się bezprzedmiotowe i z tego powodu należało orzec o jego umorzeniu, działając na podstawie art. 161 §1 pkt 3 i §2 p.p.s.a.