Uzasadnienie
W dniu 18 marca 2016 r. A. K. nadała do Sądu urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, gdzie oznaczyła, iż domaga się ustanowienia radcy prawnego oraz zwolnienia od kosztów sądowych.
Skarżąca oświadczyła, iż nie pracuje i nie posiada żadnych dochodów, pozostając we wspólnym gospodarstwie domowym z rodzicami oraz pełnoletnim bratem. W tym miejscu podkreśliła, że jej brat oraz matka uskarżają się na bardzo poważne kłopoty zdrowotne, co powoduje konieczność ponoszenia znacznych kosztów leczenia i rehabilitacji. Strona dodała, iż posiada lokatę bankową określając ją jako "pieniądze zbierane w trakcie studiów (staże i stypendia) na otwarcie firmy". Jej rodzice posiadają natomiast zamieszkiwany lokal oraz samochód osobowy marki [...], rok prod. 2004.
Miesięczny dochód netto rodziny wnioskującej określony został w kwocie 5.600 zł, na co składają się renty pobierane przez jej brata i matkę (odpowiednio 800 zł i 600 zł) oraz emerytura ojca (4.200 zł).
Wezwaniem z dnia 5 kwietnia 2016 r. skarżącą wezwano do uzupełnienia i uprawdopodobnienia okoliczności, na które powołała się we wniosku. W tym zakresie wezwano ją o:
- - udokumentowanie wysokości rent pobieranych przez jej matkę i brata oraz emerytury pobieranej przez ojca. Wskazano, iż należy w tym celu przedłożyć np. kopie przekazów pocztowych dot. tych świadczeń za ostatni miesiąc, wyciągi z rachunków bankowych bądź kopie decyzji ZUS ustalających aktualną wysokość wspomnianych świadczeń;
- - udokumentowanie faktu, iż ona sama nie uzyskuje żadnego dochodu. Wskazano, iż należy w tym celu przedłożyć zaświadczenie właściwego powiatowego urzędu pracy, potwierdzające, iż jest ona osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku lub zaświadczenie właściwego urzędu skarbowego potwierdzające, że za rok ubiegły (2015) nie były za nią odprowadzane zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych;
- - nadesłanie dokumentów (faktury VAT, paragony, dowody wpłaty itp.) potwierdzających wysokość kosztów bieżącego utrzymania z tytułu czynszu, opłat za tzw. media (energię elektryczną, gaz, wodę, wywóz nieczystości, usługi telekomunikacyjne itd.), a także kosztów leczenia, rehabilitacji i zakupu leków;
- - podanie kwoty, którą skarżąca posiada na lokacie bankowej oraz nadesłanie dokumentu (np. wyciąg bankowy) potwierdzającego wysokość tych środków.
W wyznaczonym siedmiodniowym terminie, który upłynął z dniem 22 kwietnia 2016 r. wnioskująca nie udzieliła na powyższe wezwanie żadnej odpowiedzi.
W toku rozpoznania wniosku zważono, co następuje.
Stosownie do art. 243 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - zwanej dalej p.p.s.a., stronie na jej wniosek może być przyznane prawo pomocy. Zgodnie zaś z art. 245 §1 przywołanej regulacji, prawo pomocy może zostać udzielone w zakresie częściowym lub całkowitym.
Odnosząc się do wniosku A. K. należy podnieść, iż w myśl zasady wynikającej z art. 246 §1 pkt 1 p.p.s.a., przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie całkowitym (czyli, po myśli art. 245 §2 cytowanej ustawy, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego) następuje wtedy, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Z kolei warunkiem przyznania osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym (zgodnie z art. 245 §3 p.p.s.a. obejmującym tylko zwolnienie od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmującym tylko ustanowienie jednego z wymienionych w tym przepisie profesjonalnych pełnomocników) jest wykazanie niemożności poniesienia pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 §1 pkt 2 p.p.s.a.).
O ewentualnym przyznaniu prawa pomocy przesądza zatem przesłanka zobiektywizowana, o czym świadczy słowo "wykazanie", które nakłada na stronę nie tylko powinność uprawdopodobnienia ale więcej, formułuje obowiązek wskazania przez nią obiektywnie zaistniałych przesłanek stanu rzeczywistego (por. P. Dobosz, Procedury administracyjne, model sądownictwa administracyjnego a "prawo pomocy" [w:] praca zbiorowa pod red. J. Stelmasiaka, J. Niczyporuka, S. Fundowicza, Polski model sądownictwa administracyjnego, Oficyna Wydawnicza VERBA s. c., Lublin 2003, s. 120). Oznacza to, że inicjatywa dowodowa w stosunku do okoliczności, z których wnioskodawca zamierza wywieść skutki prawne leży po jego stronie, a rozstrzygnięcie wniosku zależy od tego, co zostanie przezeń udowodnione (por.: J. P. Tarno: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Wyd. Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2004, s. 319).
Zważywszy powyższe uznano, że okoliczności niniejszej sprawy nie uzasadniają uwzględnienia zgłoszonego żądania albowiem strona nie uprawdopodobniła swoich oświadczeń, które podniosła we wniosku, nie nadsyłając żadnych dokumentów potwierdzających fakt, iż aktualnie nie uzyskuje żadnego dochodu, nie przedkładając dokumentów obrazujących wysokość dochodów matki, ojca i brata jak również potwierdzających rozmiar kosztów utrzymania gospodarstwa domowego, ani też takich, które obrazowałyby kwotę środków zdeponowanych na jej lokacie bankowej.
Trzeba tu raz jeszcze zaznaczyć, że A. K. została do tego wyraźnie wezwana zarządzeniem z dnia 5 kwietnia 2016 r., które zostało jej doręczone w dniu 15 kwietnia 2016 r. (vide: zwrotne potwierdzenie odbioru - karta nr 35 akt sprawy).
W wyznaczonym siedmiodniowym terminie, który upłynął z dniem 22 kwietnia 2016 r. strona nie udzieliła żadnej odpowiedzi, a w rezultacie nie sposób uznać, aby spełniła wymóg, o którym mowa w przywołanym wyżej art. 246 §1 pkt 2 p.p.s.a. Przyznanie prawa pomocy jest bowiem możliwe tylko i wyłącznie w przypadku wyczerpującego przedstawienia informacji dotyczącej sytuacji materialnej wnioskodawcy. Obowiązkiem strony jest zatem wykazanie zasadności złożonego wniosku w świetle ustawowych przesłanek przyznania prawa pomocy. Niewykonanie przez stronę obowiązków nałożonych na nią w toku postępowania o przyznanie prawa pomocy jest z kolei przeszkodą wykluczającą uprawdopodobnienie wskazanych we wniosku okoliczności, a w konsekwencji uniemożliwia przyznanie jej rzeczonego dobrodziejstwa procesowego w żądanym zakresie (por.: postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego; z dnia 5 września 2005 r., sygn. akt II FZ 414/05 oraz z dnia 14 września 2005 r., sygn. akt II FZ 575/05).
Odstępując od wykonania wezwania z dnia 5 kwietnia 2016 r. strona nie zachowała przesłanek określonych w art. 246 §1 pkt 1 i 2 p.p.s.a. W tym stanie rzeczy postanowiono jak w sentencji, działając na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 7 przywołanej ustawy.