Uzasadnienie
Wnioskiem z dnia 13 grudnia 2012 r. złożonym na urzędowym formularzu "PPF" skarżąca wystąpiła o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie fachowego pełnomocnika. W uzasadnieniu wniosku wskazała, że jedyny jej dochód stanowi renta z Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w wysokości 687 zł netto miesięcznie oraz zasiłek pielęgnacyjny jej córki w kwocie 150 zł (córka legitymuje się umiarkowanym stopniem niepełnosprawności i nie pracuje), co świadczy o jej trudnej sytuacji finansowej. Skarżąca zamieszkuje wraz z córką w lokalu o powierzchni 34 m2 i nie posiada żadnych dodatkowych zasobów finansowych, ani łatwego do spieniężenia majątku. Nadto podała, że jej rodzina posiada problemy zdrowotne. Dodatkowo jej dochód jest obciążony zajęciami komorniczymi i wystarcza wyłącznie na bieżące utrzymanie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek skarżącej zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) - zwanej dalej w skrócie jako "P.p.s.a.", stronie na jej wniosek może być przyznane prawo pomocy. Natomiast stosownie do art. 245 § 1 P.p.s.a., prawo pomocy może zostać udzielone w zakresie całkowitym (obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego) lub w zakresie częściowym (obejmującym tylko zwolnienie od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmującym tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego).
Uznano, że wniosek skarżącej obejmuje swym zakresem ustanowienie radcy prawnego, a tym samym należało go rozpoznać w oparciu o normę określoną w art. 246 §1 pkt 2 P.p.s.a. Z brzmienia tego unormowania wynika, iż przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym następuje wtedy, gdy wykaże ona, iż nie jest w stanie uiścić pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Z oświadczeń skarżącej wynika, że nie posiada ona żadnych zasobów finansowych ani łatwego do spieniężenia majątku, zaś jedynym stałym źródłem utrzymania jest dla niej renta, wynosząca 687 zł netto oraz zasiłek pielęgnacyjny córki w wysokości 150 zł. Mając tym samym na względzie wysokość uzasadnionych kosztów utrzymania skarżącej, w tym konieczność spłaty zaciągniętych kredytów należy uznać, iż nie jest to suma wystarczająca na poczynienie oszczędności wystarczających na sfinansowanie wynagrodzenia fachowego pełnomocnika.
Oświadczenia skarżącej zawarte we wniosku (dochód, wydatki, stan zdrowia oraz zadłużenie) znajdują bezpośrednie potwierdzenie w dokumentach znajdujących się w aktach administracyjnych.
Wobec tego nie budzi wątpliwości, że samodzielne ustanowienie radcy prawnego przekracza możliwości płatnicze skarżącej i mogłoby ją narazić na uszczerbek w koniecznym utrzymaniu.
Mając na uwadze powyższe postanowiono jak w sentencji, działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.