Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] G.H., zamieszkały w [...] wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] nr [...] w sprawie ustalenia odpłatności za pobyt dziecka w rodzinie zastępczej. W skardze G.H. nie wskazał adresu do doręczeń w kraju, nie ustanowił także pełnomocnika do doręczeń mającego miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce.
Zarządzeniem z dnia 10 grudnia 2013 r. skarżący został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi w terminie dwóch miesięcy od dnia doręczenia wezwania poprzez ustanowienie pełnomocnika do doręczeń mającego miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce - pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało prawidłowo doręczone skarżącemu na podany w skardze adres w [...] w dniu [...], co wynika z pisma Poczty Polskiej z dnia [...] (k.
- 39) oraz duplikatu zwrotnego potwierdzenia odbioru (k.40) znajdujących się w aktach sądowych.
W zakreślonym terminie skarżący nie uzupełnił braku formalnego skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 299 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., jeżeli strona mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę za granicą nie ustanowiła pełnomocnika do prowadzenia sprawy mającego miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce, obowiązana jest wraz z wniesieniem skargi ustanowić pełnomocnika do doręczeń mającego miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce. Stosownie do treści art. 299 § 2 P.p.s.a. w razie niedopełnienia obowiązku, o którym mowa w § 1 Sąd wzywa stronę aby uzupełniła ten brak w terminie dwóch miesięcy od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi.
Skarżący został wezwany przez Sąd w trybie art. 299 § 2 P.p.s.a. do ustanowienia pełnomocnika do doręczeń mającego miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce. Jednakże w zakreślonym terminie, który upłynął w dniu [...] (piątek) skarżący nie udzielił odpowiedzi na wezwanie. Nieuzupełnienie braku formalnego skargi, zgodnie z art. 299 § 2 P.p.s.a, stanowi podstawę do jej odrzucenia.
Wobec powyższego, Sąd na podstawie art. 299 § 2 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.