Uzasadnienie
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. decyzją z dnia [...] r. nr [...] wydaną na podstawie art. 138 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego uchyliło w całości decyzję Prezydenta Miasta S. z dnia [...]r. nr [...] o odmowie przyznania jednorazowego świadczenia pieniężnego na pokrycie niezbędnych wydatków związanych z potrzebami przyjmowanego do rodziny zastępczej dziecka M.L., wydaną na rzecz M. i H. O. i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia.
Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na powyższą decyzję wnieśli M. i H. O. W skardze tej wyrazili swoje niezadowolenie z otrzymanej decyzji, jak również wystąpili o uwzględnienie ich skargi. Przedstawili w niej swoją trudną sytuację materialną, jak również trudności związane z przyjęciem na wychowanie w ramach rodziny zastępczej 16 letniego chłopca, który dodatkowo trenuje koszykówkę.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. w odpowiedzi na skargę wniosło o jej oddalenie i przywołało dotychczasową argumentację przedstawioną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Skarżący pismem z dnia 3 września 2012 r. cofnęli wniesioną skargę, a jako powód podali, iż ze strony organu pomocy społecznej otrzymali wnioskowaną pomoc.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do postanowień art. 161 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) sąd administracyjny wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę.
Po myśli art. 60 wyżej wymienionej ustawy skarżący może cofnąć skargę, a cofnięcie takie wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy decyzji dotkniętej wadą nieważności.
W rozpatrywanej sprawie wyczerpane zostały przesłanki uzasadniające umorzenie postępowania przewidziane przytoczonym powyżej przepisem, gdyż strona postępowania w sposób skuteczny cofnęła skargę. Przeprowadzona analiza cofnięcia skargi pozwoliła stwierdzić, że cofnięcie to nie zmierza do obejścia prawa, jak również nie prowadzi do utrzymania w mocy rozstrzygnięcia dotkniętego wadą nieważności.
Mając zatem na uwadze powyższe ustalenia, należało stosownie do postanowień art. 161 § 1 pkt 1 wyżej wymienionej ustawy postanowić jak w sentencji.
mw