Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 5 grudnia 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił skargę J.K. na uchwałę Rady Miejskiej B. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie rozparzenia skargi na działanie Prezydenta Miasta B. Pismem z dnia [...] r. skarżący wniósł osobistą skargę kasacyjną od wyżej przywołanego rozstrzygnięcia oraz o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie pełnomocnika z urzędu. We wniosku tym wskazał, że utrzymuje się z renty inwalidzkiej w kwocie 742,39 zł, przy czym z kwoty tej musi zakupić żywność, środki czystości oraz opłacić media. Zaakcentował, iż nie jest w stanie z własnych środków opłacić pełnomocnika z wyboru.
W urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy "PPF" wskazał również, że prowadzi samotnie gospodarstwo domowe. Z przedłożonego oświadczenia o stanie majątkowym wynika, że posiada mieszkanie o powierzchni 28 m2, nie posiada żadnych zasobów pieniężnych czy przedmiotów wartościowych. Podał również, że jego dochodem jest renta inwalidzka w kwocie 742,39 zł. Do wniosku tego dołączył zaświadczenie z Zakładu ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] r. o wysokości otrzymywanego świadczenia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z regulacją art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej w skrócie P.p.s.a.) stronie na jej wniosek może zostać przyznane prawo pomocy. Prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym w myśl art. 245 § 1 P.p.s.a. W niniejszej sprawie z treści wniosku wynika, iż intencją skarżącego było uzyskanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie pełnomocnika z urzędu.
W tym zakresie wskazać należy, że co do zasady prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje jedynie zwolnienie od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków bądź też od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata lub radcy prawnego, doradcy podatkowego bądź rzecznika patentowego. Jest również regułą, że przyznanie prawa pomocy wnioskodawcy będącemu osobą fizyczną w tym zakresie następuje wówczas, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie samodzielnie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i swojej rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a).
W ocenie Sądu sytuacja skarżącego w pełni wypełnia wskazane wyżej przesłanki warunkujące przyznanie prawa pomocy. Jak wynika bowiem z treści wniosku skarżącego nie posiada on żadnych zasobów majątkowych, a środki finansowe przeznaczane na utrzymanie są skromne i nie pozwalają w pełni pokryć bieżących potrzeb skarżącego. Okoliczności powyższe znane są Sądowi również z urzędu bowiem w tutejszym Sądzie toczyło się wiele postępowań ze skarg składnych przez J.K. W ocenie Sądu sytuacja materialna skarżącego jest trudna i pozwala przyjąć, że obecnie nie dysponuje środkami umożliwiającymi poczynienie oszczędności umożliwiających pokrycie kosztów ustanowienia pełnomocnika z wyboru.
Z powyższego wynika, iż skarżący nie posiada środków na pokrycie kosztów ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika.
Z tych względów, działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. postanowiono jak sentencji.