Uzasadnienie
Skarżący, na druku urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia fachowego pełnomocnika – adwokata z urzędu.
Uzasadniając swój wniosek skarżący wskazał, że samotnie prowadzi gospodarstwo domowe a jedynym źródłem utrzymania się jest zasiłek okresowy – 185 zł, zasiłek celowy – 196 zł oraz dodatek mieszkaniowy w kwocie 170 zł miesięcznie. Wnioskodawca nie posiada żadnego majątku, w tym oszczędności, papierów wartościowych ani też przedmiotów o wartości przekraczającej 3.000 euro. Zamieszkuje w lokalu komunalnym o pow. 42,89 m2.
Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy zważono co następuje:
Przepis art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r. poz.270 – zwana dalej P.p.s.a.) konstytuuje zasadę odpłatności postępowania sądowoadministracyjnego. Wyjątkiem od niej jest możliwość przyznania prawa pomocy, które stosownie do treści art. 245 §1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi może zostać przyznane stronie w zakresie całkowitym lub częściowym.
W pierwszej kolejności wypada wskazać, że zgodnie z treścią art. 239 pkt 1 lit a strona skarżąca działanie, bezczynność lub tez przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ nie ma obowiązku ponoszenia kosztów sądowych. Stąd też rozpoznaniu podlega wyłącznie wniosek skarżącego o ustanowienie adwokata z urzędu.
Przyznanie prawa pomocy w postaci ustanowienia fachowego pełnomocnika z urzędu może nastąpić wobec osoby fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego bez uszczerbku w utrzymaniu swoim oraz swojej rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.).
Analiza informacji uzyskanych od skarżącego, poparta materiałem dowodowym zgromadzonym w aktach administracyjnych (zwłaszcza wynikami i wnioskami płynącymi z treści wywiadu środowiskowego) pozwoliła stwierdzić że skarżący jest osobą, która nie będzie w stanie samodzielnie opłacić usług fachowego pełnomocnika, a tym samym jego wniosek zasługuje na uwzględnienie. Na powyższej ocenie zaważył przede wszystkim fakt, że wnioskodawca jest osobą niepełnosprawną (zaliczoną do umiarkowanego stopnia niepełnosprawności), której jedynym źródłem utrzymania się są świadczenia pomocy społecznej. Zarówno ich wysokość jak i charakter wskazują na to, że skarżący nie będzie w stanie z otrzymanych należności wygospodarować środków na pokrycie usług fachowego pełnomocnika.
Wobec tego, w oparciu o art. 245 § 1 i § 3 P.p.s.a. w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 tej ustawy, działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. w związku z § 3 tego przepisu orzeczono jak w sentencji postanowienia.