Uzasadnienie
A. D. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r., nr [...].
Ponieważ - jak wynika z pieczęci umieszczonej na kopercie nadawczej - skarga ta została nadana w dniu 16 stycznia 2015 r., czyli po upływie trzydziestodniowego ustawowego terminu przewidzianego do dokonania tej czynności (liczonego od daty doręczenia zaskarżonej decyzji przypadającej zgodnie ze zwrotnym potwierdzeniem odbioru na 16 grudnia 2014 r.), Sąd postanowieniem wydanym w dniu 2 marca 2015 r. orzekł o jej odrzuceniu uznając ją za spóźnioną.
Następnie, to jest w dniu 13 marca 2015 r. do Sądu wpłynęło pismo skarżącej zatytułowane jako "Odpowiedź na skargę SKO wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi", w którym zażądała ona przywrócenia rzeczonego terminu podkreślając, że nie ponosi winy w jego uchybieniu. Podniosła bowiem, że w czasie, gdy termin ten upływał, a mianowicie pomiędzy 10 a 19 stycznia 2015 r. przebywała ze swą niepełnosprawną córką na leczeniu w Instytucie Reumatologii w W. Na leczenie to córka oczekiwała ponad rok, zaś skarżąca udała się tam z nią jako jej opiekun i dlatego nie mogła złożyć skargi w ustawowym terminie. Strona dodała, że skargi nie mógł także złożyć w terminie jej mąż, albowiem również był w tym czasie chory i przebywał na zwolnieniu lekarskim od 8 grudnia 2014 r. do 23 stycznia 2015 r., a nadto zajmował się wówczas ich dwoma synami, którzy pozostali w domu. Wnioskująca zaznaczyła, iż powyższy okres był dla całej rodziny ciężki i wiązał się ze stresem. Zaakcentowała przy tym, że uchybiła terminowi do wniesienia skargi zaledwie o jeden dzień i w takiej sytuacji utrata możliwości rozpoznania jej skargi przez Sąd byłaby wysoce krzywdzącym następstwem.
Równocześnie strona wskazała, iż była błędnie przekonana, że skargę należy wnieść w terminie wynoszącym nie 30 dni, a jeden miesiąc.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje.
Stosownie do art. 86 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - zwanej dalej "p.p.s.a.", jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu.
W tym miejscu przyjdzie zauważyć, że z mocy art. 87 §1 p.p.s.a., wniosek o przywrócenie terminu wnosi się do Sądu, w którym czynność miała być dokonana w ciągu 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Z kolei po myśli art. 88 p.p.s.a., spóźniony wniosek o przywrócenie terminu podlega odrzuceniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym.
Mając na uwadze powyższe Sąd w pierwszej kolejności zbadał kwestię zachowania przez stronę terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.
Jak wynika z treści wniosku, przyczyną opóźnienia w złożeniu skargi była niemożność jej terminowego wniesienia spowodowana wyjazdem skarżącej do Instytutu Reumatologii w W., gdzie przebywała wraz z małoletnią córką od 10 do 19 stycznia 2015 r. oraz równoczesną chorobą jej małżonka, która trwała od 8 grudnia 2014 r. do 23 stycznia 2015 r. Zdaniem Sądu, za datę ustania tych przyczyn należało uznać dzień 16 stycznia 2015 r. Skoro bowiem w dniu tym nastąpiło nadanie skargi pocztą, to nie budzi wątpliwości, że od tej daty wspomniane okoliczności przestały uniemożliwiać dokonanie rzeczonej czynności.
W tym stanie rzeczy, wniosek o przywrócenie terminu należy uznać za spóźniony. Termin do jego złożenia upłynął bowiem z dniem 23 stycznia 2015 r. (to jest 7 dni od powyższej daty 16 stycznia 2015 r.), zaś stempel na kopercie nadawczej potwierdza, iż przedmiotowy wniosek nadano pocztą dopiero 12 marca 2015 r.
Równocześnie trzeba odnotować, iż z treści tego wniosku wynika, że skarżąca nie zdawała sobie sprawy z faktu uchybienia terminu do wniesienia skargi. A. D. wywodziła bowiem, iż była przekonana, że skarga została złożona z zachowaniem terminu, gdyż błędnie sądziła, że wynosi on nie 30 dni lecz 1 miesiąc licząc od daty doręczenia kwestionowanej decyzji.
Nawet jednak gdyby przyjąć, że termin, o którym mowa w przywołanym art. 87 §1 p.p.s.a. (czyli termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu) rozpoczął swój bieg dopiero od dnia powzięcia przez nią wiadomości o fakcie uchybienia terminu do wniesienia skargi, wniosek o przywrócenie terminu i tak byłby spóźniony. Nie budzi bowiem wątpliwości, że strona musiała powziąć taką wiadomość najpóźniej w dniu 27 lutego 2015 r. Wtedy bowiem otrzymała odpowiedź na skargę, w której Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. domagało się odrzucenia tej skargi wyraźnie akcentując fakt jej wniesienia z uchybieniem terminu.
W konsekwencji, siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu upływałby w takiej sytuacji z dniem 6 marca 2015 r., zaś strona - jak zaznaczono wyżej - złożyła przedmiotowy wniosek dopiero 12 marca 2015 r.
Zważywszy podniesione wyżej okoliczności wniosek o przywrócenie terminu należało odrzucić, działając na podstawie przywołanego art. 88 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi