Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach wyrokiem z dnia 13 listopada 2012r. oddalił skargę R. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie wydania zaświadczenia o korzystaniu ze świadczeń pomocy społecznej z powodu ubóstwa.
W piśmie z dnia 10 grudnia 2012r. R.K. wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata w celu wniesienia skargi kasacyjnej. Podkreślił, że nie jest w stanie ponieść kosztów związanych z postępowaniem ze względu na trudną sytuację materialną oraz brak zatrudnienia. Następnie R. K. w dniu 2 stycznia 2013r. złożył w administracji Zakładu Karnego w B. wypełniony formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego oraz zwolnienia od kosztów sądowych. Wskazał, że nie jest w stanie ponieść kosztów związanych z postępowaniem sądowym oraz ustanowieniem radcy prawnego, gdyż w jednostce penitencjarnej nie ma możliwości podjęcia pracy zarobkowej. R.K. oświadczył, że nie posiada żadnych zasobów pieniężnych, przedmiotów wartościowych oraz nieruchomości.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r. poz. 270), zwanej dalej P.p.s.a. osobie fizycznej może być przyznane prawo pomocy w zakresie częściowym (obejmujące zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego), gdy strona wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Stosownie do art. 239 pkt 1 lit. a P.p.s.a., nie ma obowiązku uiszczania kosztów sądowych strona skarżąca działanie organu w sprawach z zakresu pomocy społecznej. Skoro więc R.K. korzysta z ustawowego zwolnienia od kosztów sądowych, ta część jego wniosku o przyznanie prawa pomocy nie była przedmiotem rozpoznania.
Z wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy wynika, że.K. przebywa w Zakładzie Karnym w B., w którym nie jest zatrudniony. Nie posiada żadnych zasobów finansowych, ani łatwego do spieniężenia majątku.
Powyższe wskazuje, że skarżący nie jest w stanie ponieść kosztów związanych z ustanowieniem profesjonalnego pełnomocnika, który będzie go reprezentował w postępowaniu.
Z tych względów, działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a., postanowiono jak sentencji.