Uzasadnienie
J. P. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Wójta Gminy J. z dnia [...] nr[...], którą zwolniono skarżącego z odpłatności za pobyt jego matki – Z. P. w domu pomocy społecznej w kwocie 300 zł miesięcznie i zarazem ustalono odpłatność w kwocie 368,06 zł miesięcznie.
Postanowieniem z 5 maja 2016 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odmówił wstrzymania zaskarżonych decyzji. Strona nie skorzystała z prawa do zaskarżenia tego postanowienia.
Następnie w piśmie z dnia 20 maja 2016 r. skarżący ponownie zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w którym stwierdził, że brak wstrzymania wykonania decyzji spowoduje "zajęcie środków skarżącego co faktycznie uniemożliwi skarżącemu utrzymanie oraz pokrycie uprawnionych potrzeb życiowych". Do wniosku dołączył sporządzony przez siebie wykaz dochodów i wydatków oraz kserokopie dokumentów potwierdzających wysokość osiąganych dochodów oraz ponoszonych przez skarżącego wydatków. Z dokumentów przedłożonych przez skarżącego wynika, że prowadzi gospodarstwo domowe wraz z małżonką a osiągnięte przez nich dochody wynoszą 3 788, 79 netto. Z dochodów tych ponoszone są następujące wydatki: opłata za czynsz najmu 439,55 zł, opłata za gaz 79,51 zł, opłata za energię 56,46 zł, opłata za antenę 35 zł, ubezpieczenie mieszkania 118 zł w skali roku (9,80 miesięcznie), ubezpieczenie PZU Życie F. P. 34,80 zł za trzy miesiące (11, 60 miesięcznie), ubezpieczenie PZU Życie J. P. 180 zł za trzy miesiące (60 zł miesięcznie). Udokumentowane przez skarżącego wydatki wynoszą zatem 691,92 zł miesięcznie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
Stosownie do postanowień art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie P.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 tej ustawy, gdy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, Sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie tego aktu lub czynności w całości lub w części, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.
Jak wskazano powyżej przesłankami do wstrzymania wykonania decyzji przez sąd są niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, przy czym zaznaczyć należy, iż szkoda nie musi mieć charakteru materialnego, natomiast trudne do odwrócenia skutki to skutki faktyczne lub prawne, które raz zaistniałe spowodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, a powrót do stanu poprzedniego może nie nastąpić lub nastąpić po długim czasie czy przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków.
Zdaniem Sądu strona skarżąca w przedmiotowym wniosku nie wykazała występowania w sprawie przesłanek skutkujących uwzględnieniem wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżący wraz z małżonką osiąga dochody w wysokości 3 788,79 zł, udokumentowane wydatki stanowią zaś 692, 92.
Do dyspozycji skarżącego pozostaje zatem kwota ponad 3 000 zł, która w ocenie Sądu umożliwia ponoszenie pozostałych kosztów utrzymania takich jak zakup żywności, utrzymanie samochodu a nadto uiszczenie odpłatności za pobyt matki w domu pomocy społecznej w wysokości 368, 06 zł. Nadto pomoc bratu żony w opłacaniu należności z tytułu opłat za mieszkanie, oraz związane z jego użytkowaniem media jakkolwiek w ocenie moralnej uznane może być za bardzo szlachetne to nie może jednak wyprzedzać nałożonego przepisami ustawy obowiązku ponoszenia opłat za pobyt matki w domu pomocy społecznej (art. 61 ust. 1 pkt 1-3 ustawy o pomocy społecznej).
Zaznaczyć nadto należy, że nawet fakt ewentualnego wyegzekwowania nałożonego na skarżącego obowiązku przed rozpoznaniem skargi i ewentualne jej uwzględnienie nie skutkuje nieodwracalnymi skutkami, bowiem w takim wypadku wskazana skarżoną decyzją należność zostanie skarżącemu zwrócona.
Wobec powyższego, na podstawie art. 61 § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sądu Administracyjny w Gliwicach orzekł jak w sentencji.