Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] E.K. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę, w formie kserokopii opatrzonej również kopią jego podpisu, na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego.
W dniu 7 grudnia 2011 r. został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi w terminie 7 dni poprzez jej podpisanie bądź nadesłanie dodatkowego egzemplarza skargi opatrzonego własnoręcznym podpisem. Wezwanie, jak wynika z "pokwitowania odbioru" znajdującego się w aktach (k.
- 14) zostało odebrane przez jego syna - M.K. w dniu 15 grudnia 2011 r.
W dniu 2 stycznia 2012 r. osobiście podpisał skargę oraz złożył wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych. Jak wyjaśnia w "prośbie" z dnia 2 stycznia 2012 r., korespondencja do niego adresowana była odbierana przez syna M., który bez czytania pozostawił ją adresatowi do czasu jego powrotu od córki, zamieszkałej w województwie [...]. E.K. w dniu powrotu, tj. 2 stycznia 2012 r. zgłosił się do siedziby Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach i podpisał kserokopie wniesionych skarg.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Każde pismo strony, w świetle art. 46 § 1 pkt. 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), powoływanej dalej jako p.p.s.a., powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Jeśli zaś pismo takie nie może otrzymać prawidłowego biegu ze względu na niezachowanie warunków formalnych, w tym brak podpisu, strona zostaje wezwana do jego uzupełnienia w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia bez rozpatrzenia (art. 49 § 1 p.p.s.a.). Po uzupełnieniu pismo wywołuje skutki od dnia jego wniesienia (art. 49 § 3 p.p.s.a.).
W przedmiotowej sprawie E.K. uzupełnił podpis, jednakowoż uczynił to z uchybieniem 7 dniowego terminu, o jakim mowa w art. 49 § 1 p.p.s.a.
Wobec tego, ze względu na złożenia przez skarżącego wniosku o przywrócenia terminu do uzupełnienia braku, oceny wymaga kwestia spełnienia przesłanek określonych w art. 87 § 1, 2 i 4 p.p.s.a.
Wniosek o przywrócenie terminu powinien spełniać warunki wskazane we wskazanych wyżej przepisach, w tym: 1) pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu powinno być wniesione do Sądu, w którym czynność miała być dokonana, 2) w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, 3) w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu, 4) równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie.
Nie budzi większych wątpliwości fakt spełnienia warunków określonych w punktach 1 i 4. Pismo w sprawie przywrócenia terminu zostało wniesione do Wojewódzkiego Sądu w Gliwicach i równocześnie z tym pismem został uzupełniony brak formalny w postaci własnoręcznego podpisu.
Natomiast, w ocenie Sądu, nie został zachowany termin siedmiodniowy do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi, który powinien być liczony od czasu (daty) ustania przyczyny uchybienia tego terminu, jak również wnioskodawca nie wykazał, iż uchybienie terminu nastąpiło bez jego winy. Skarżący we wniosku z dnia 2 stycznia 2012 r. informuje, iż wezwanie do usunięcia braków skargi zostało odebrane przez jego syna-M. (w dniu 15 grudnia 2011 r. – jak wynika z "pokwitowania odbioru") i pozostawione, bez zapoznania się z nim, do czasu jego powrotu do domu. Z wezwaniem zapoznał się, w związku z tym, dopiero po powrocie od córki w dniu 2 stycznia 2012 r. W tym samym dniu uzupełnił podpis pod skarga oraz złożył wniosek o przywrócenie terminu. Poza tymi stwierdzeniami E.K. nie przywołuje żadnych okoliczności potwierdzających jego wyjaśnienia. W szczególności brak jest oświadczenia syna w tej kwestii, jak również dowodów potwierdzających powrót skarżącego do domu w dniu 2 stycznia 2012 r. (np. w postaci biletu kolejowego czy autobusowego) oraz okres pobytu u córki.
Zdaniem Sądu, samo twierdzenie wnioskodawcy o przebywaniu u córki poza miejscem zamieszkania (w województwie [...]), o powrocie do domu w dniu 2 stycznia 2012 oraz o ustaniu w tym dniu przyczyny uchybienia terminu nie daje podstaw do przyjęcia tezy, iż termin do złożenia wniosku o przywrócenie uchybionego terminu należy liczyć od tej daty. Również jego twierdzenie o zapoznaniu się z wezwaniem w tymże dniu, w sytuacji kiedy wezwanie odebrał jego syn i mógł przekazać mu o tym informację nie uprawdopodabnia braku winy w uchybieniu terminu. Zgodnie z art. 72 § 1p.p.s.a. jeśli doręczający pismo nie zastanie adresata w mieszkaniu, może doręczyć pismo dorosłemu domownikowi, a gdyby go nie było - administracji domu lub dozorcy, jeżeli osoby te nie mają sprzecznych interesów w sprawie i podjęły się oddania mu pisma. Wezwanie, jak wynika z "pokwitowania odbioru" znajdującego się w aktach sprawy (k.-14) zostało odebrane przez dorosłego domownika (syna adresata), który podjął się oddać przesyłkę adresatowi. W konsekwencji doręczenie wezwania musiało zostać przez Sąd uznane za skuteczne, ze wszelkimi wynikającymi z niego rygorami prawnymi.
Termin do uzupełnienia braków skargi, w przedmiotowej sprawie, należy liczyć od dnia doręczenia wezwania synowi skarżącego tj. od 15 grudnia 2011 r. Upływał on zatem w dniu 22 grudnia 2011 r.
Wobec powyższego, ze względu na niespełnienie przesłanek uzasadniających przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi, określonych w art. 87 § 1 i § 2 p.p.s.a., Sąd postanowił jak sentencji.