Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] Nr [...], działający z upoważnienia Wójta Gminy K. Kierownik Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w K., na podstawie art. 104, art. 107 § 1 i 3, art. 109 K.p.a. oraz art. 3 pkt 23 lit. c, pkt 24 lit. c, art. 5 ust. 1, 4, 4a, art. 8 pkt 6, art. 20, art. 23 ust. 1, 2, 3, 4, art. 24 ust. 1 i art. 26 ust. 3 ustawy z dnia 28 listopada 2003r. o świadczeniach rodzinnych (Dz. U. z 2006r. Nr 139, poz. 992 ze zm.), odmówił E.B. przyznania świadczenia w formie zasiłku rodzinnego oraz dodatku do zasiłku rodzinnego.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w C., po rozpatrzeniu odwołania E.B., decyzją z dnia [...] Nr [...], wydaną na podstawie art. 138 § 2 K.p.a, uchyliło zaskarżoną decyzję i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji.
Pismem z dnia [...] Wójt Gminy K. reprezentowany przez Kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w K. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na wskazaną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Skarżący zarzucił naruszenie art. 5 ust. 4a ustawy z dnia 28 listopada 2003r. o świadczeniach rodzinnych oraz § 18 ust. 1 rozporządzenia Ministra Polityki Społecznej z dnia 2 czerwca 2005r. w sprawie sposobu i trybu postępowania w sprawach o świadczenia rodzinne (Dz.U. Nr 105, poz. 881 ze zm.) przez ich niewłaściwą wykładnię i nakazanie organowi I instancji wyliczenia przeciętnego miesięcznego dochodu z roku 2010r poprzez zliczenie dochodu uczestniczki postępowania za okres od 1 marca 2010r. do 31 sierpnia 2010r. i podzielenie go przez 12 w celu ustalenia średniomiesięcznego dochodu uzyskanego przez E.B., z pominięciem regulacji § 2 pkt 6 lit. m w/w rozporządzenia, wg którego do wniosku o zasiłek rodzinny należy dołączyć zaświadczenie lub oświadczenie stwierdzające wysokość dochodu rodziny. Ponadto zarzucił naruszenie art. 7 i 8 K.p.a. Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w C. wniosło o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej w skrócie P.p.s.a., uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Ponadto w oparciu o art. 50 § 2 P.p.s.a. uprawnionym do wniesienia skargi jest również inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi.
Regulacja ta wskazuje, że tylko dwie kategorie podmiotów mają prawo do wniesienia skargi. Pierwszą stanowią te, którym to uprawnienie przysługuje dla ochrony ich interesu prawnego. Druga kategoria natomiast to podmioty instytucjonalne, którym zostało przyznane prawo do wniesienia skargi w cudzej sprawie, ze względu na konieczność ochrony obiektywnego porządku prawnego.
W przedmiotowej sprawie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C., którą uchylono decyzję wydaną przez działającego z upoważnienia Wójta Gminy K. Kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w K. wniósł Wójt Gminy K. reprezentowany przez tego Kierownika. Wynika z tego, że skarga została wniesiona przez organ, z upoważnienia którego wydano decyzję w pierwszej instancji.
Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem Naczelnego Sądu Administracyjnego, stroną postępowania administracyjnego nie może być organ, który z mocy przepisów prawa został powołany do wydawania postanowień i decyzji administracyjnych. Dopuszczenie możliwości wniesienia skargi przez organ administracji publicznej, który wydał rozstrzygnięcie w sprawie, nadawałoby temu organowi dwojakie uprawnienia. Z jednej strony uprawnienia władcze w zakresie rozstrzygnięcia, z drugiej - uprawnienia strony, która kwestionuje poprzez skargę takie rozstrzygnięcie. Uprawnień stron nie nadają takiemu organowi ani przepisy kodeksu postępowania administracyjnego ani przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Nie nadają mu również przepisy ustawy o świadczeniach rodzinnych. Zgodnie z brzmieniem art. 28 K.p.a. stroną postępowania jest tylko podmiot występujący w danym stosunku administracyjnoprawnym w charakterze administrowanego.
Pojęcia strony nie można zatem odnieść do podmiotu występującego w charakterze organu administracyjnego wyposażonego w kompetencje do władczego rozstrzygnięcia indywidualnej sprawy i wydania decyzji administracyjnej w pierwszej instancji (por. postanowienie NSA z dnia 19 października 2000r. sygn. akt II SA/Gd 2159/00 Lex 46440, postanowienie NSA z dnia 24 stycznia 1997r. sygn. akt IV SA 802/95 publ. ONSA z 1997r., nr 4, poz. 179). Organ, który wydał decyzję w pierwszej instancji nie jest więc uprawniony do wniesienia skargi do sądu administracyjnego, albowiem przedmiot sprawy rozstrzyganej decyzją nie dotyczy interesu prawnego tego organu w rozumieniu art. 28 K.p.a. i art. 50 § 1 P.p.s.a., gdyż działa jako podmiot wykonujący przyznane mu kompetencje (tak NSA w postanowieniu z dnia 2 marca 2006 r., II GSK 387/05 Lex nr 197511).
Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach uznał, iż skarga Wójta Gminy K., jako pochodząca od organu który wydał decyzję w pierwszej instancji, jest niedopuszczalna i orzekł o jej odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a.