Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 17 sierpnia 2010 sygn. akt IV SA/Gl 163/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach uchylił decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. nr [...], którą uchylono decyzję Prezydenta Miasta S. z dnia [...] r. i orzeczono o przyznaniu T.K. świadczenia pielęgnacyjnego w związku z opieką nad synem M. K. w okresie od 1 maja 2009 r. do 31 października 2009 r. w wysokości 420 zł miesięcznie oraz w okresie od 1 listopada 2009 r. do 31 grudnia 2009 r. w wysokości 520 zł miesięcznie.
Wnioskiem nadanym w dniu 17 lipca 2012 r. T.K. domagała się "sprostowania" wskazanego wyżej wyroku poprzez określenie, za jaki okres to świadczenie ma być wypłacone, czy od urodzenia się dziecka, tj. od [...] do [...] r., czy za inny okres. Podniosła, że skarga, którą złożyła w sądzie została w całości uwzględniona, więc jest pewna, że to świadczenie przysługuje jej od urodzenia się dziecka, a nie od 1 kwietnia 2009 r. do 31 grudnia 2009 r. Do chwili obecnej nie dostała nowej poprawnej decyzji Kolegium, które nie wykonało wyroku.
Pismo to Sąd uznał jako wniosek o dokonanie wykładni powołanego na wstępie wyroku.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 158 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012r. poz. 270), sąd, który wydał wyrok, rozstrzyga postanowieniem wątpliwości co do jego treści. Podkreślić należy, że konieczność dokonania wykładni wyroku zachodzi wówczas, gdy jego treść sformułowana jest w sposób niejasny, mogący budzić wątpliwości, co do samego rozstrzygnięcia, zakresu powagi rzeczy osądzonej, a także sposobu jego wykonania (por. B. Dauter, Komentarz Lex 2001 do art. 158 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.). Wniosek o wykładnię nie może zmierzać do wyjaśnienia zawartych w uzasadnieniu orzeczenia wyrażeń prawniczych i znaczenia słów, ani do polemiki ze stanowiskiem sądu orzekającego w sprawie i wskazaniami, co do dalszego postępowania (postanowienie NSA z dnia 23 czerwca 2003 r. sygn. akt I SA/Łd 1517/02). Wykładnia orzeczenia ma zatem na celu wyjaśnienie wątpliwości co do treści rozstrzygnięcia lub treści motywów, gdy jest ona niejednoznaczna, lub dotknięta zawiłością utrudniającą ustalenie sensu rozstrzygnięcia.
Instytucja ta nie może natomiast prowadzić do nowej oceny stanu faktycznego ani prawnego, ani pozostawać w sprzeczności z jego treścią, ani nie może służyć dodatkowemu rozpoznaniu sprawy. Uwzględnienie wniosku nie może mieć także na celu udzielenia odpowiedzi na kreowane przez stronę pytania.
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, iż będący przedmiotem rozpoznania wniosek skarżącej nie zasługuje na uwzględnienie. Oceniając wskazane we wniosku wątpliwości nie znalazł bowiem podstaw do ich podzielenia. Analiza treści wniosku wskazuje, iż skarżąca domaga się w istocie uznania, że prawo do świadczenia pielęgnacyjnego w związku z opieką nad synem M.K. przysługuje jej od dnia jego urodzenia, tj. od [...]r. Jednakże oczekiwania skarżącej, co do kierunku i sposobu rozstrzygnięcia jej sprawy nie stanowią podstawy do polemiki z Sądem po prawomocnym zakończeniu postępowania sądowoadministracyjnego. Stanowisko Sądu zawarte w motywach powołanego na wstępie wyroku z dnia 17 sierpnia 2010r. zostało sprecyzowane w sposób jasny, nie budzący wątpliwości interpretacyjnych.
Zauważyć należy, że na stronie 8 uzasadnienia wyroku Sąd wyraźnie wskazał, iż nie było podstaw do przyznania świadczenia od ustalenia momentu istnienia niepełnosprawności, tj. od urodzenia się dziecka. Wskazał także, że początek terminu, od którego należy ustalić skarżącej prawo do świadczenia pielęgnacyjnego przypada na miesiąc, w którym wniosek o wydanie orzeczenia o niepełnosprawności został złożony. Treść wniosku wskazuje zatem na to, że zmierza on do polemiki z dokonananą przez Sąd oceną wynikającą z treści uzasadnienia.
Wobec powyższego uznać należało, że żądanie strony wykracza poza ramy dopuszczalnej wykładni wyroku. Natomiast sentencja wyroku jak i jego uzasadnienie są jednoznaczne i nie wywołują wątpliwości co do samego rozstrzygnięcia, zakresu powagi rzeczy osądzonej, a także sposobu wykonania wyroku.
Na marginesie przyjdzie już tylko nadmienić, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. decyzją z dnia [...] r. Nr [...], wydaną w następstwie wyroku WSA w Gliwicach z dnia 17 sierpnia 2010 r. sygn. akt IV SA/GI 163/10, orzekło o przyznaniu T.K. świadczenia pielęgnacyjnego w związku z opieką nad synem M.K. w okresie od 1 kwietnia 2009 r. do 31 grudnia 2009 r., zaś skarga T.K. na tą decyzję została oddalona prawomocnym wyrokiem tut. Sądu z dnia 26 maja 2011 sygn. akt IV SA/Gl 1075/10.
Mając powyższe na uwadze, na mocy art. 158 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.