Uzasadnienie
Wyrokiem wydanym w dniu 31 maja 2017 r. Sąd oddalił skargę w niniejszej sprawie.
Następnie, w dniu 6 czerwca 2017 r. P.D. złożył do Sądu urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy domagając się ustanowienia radcy prawnego. W treści tego formularza oświadczył, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z B.P., którą określił jako "współlokatora" oraz zadeklarował, iż nie posiada żadnych zasobów pieniężnych, przedmiotów wartościowych ani nieruchomości. Jest przy tym osobą bezrobotną i nie uzyskuje żadnych dochodów. Równocześnie podał, że ponosi miesięcznie koszty utrzymania z tytułu czynszu (296,41 zł), opłat za tzw. media (260 zł), opłaty za telefon (46 zł) oraz wydatkuje na leki 280 zł.
Odpowiadając na wezwanie do uprawdopodobnienia danych ujętych we wniosku skarżący nadesłał zaświadczenie Powiatowego Urzędu Pracy w G. potwierdzające fakt, iż jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku, zaświadczenie pracodawcy obrazujące wysokość wynagrodzenia swojej partnerki (kwota netto 1.423,48 zł) oraz dokumenty potwierdzające ponoszone koszty utrzymania.
Rozpoznając wniosek zważono, co następuje.
Stosownie do art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) - zwanej dalej p.p.s.a., stronie na jej wniosek może być przyznane prawo pomocy. Zgodnie zaś z art. 245 §1 przywołanej regulacji, prawo pomocy może zostać udzielone w zakresie częściowym lub całkowitym.
Odnosząc się do wniosku P.D. trzeba podnieść, że po myśli art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym (czyli po myśli art. 245 § 3 tej regulacji, mogącym obejmować między innymi ustanowienie adwokata lub radcy prawnego) następuje wtedy, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
W tym kontekście uznano, że okoliczności sprawy uzasadniają uwzględnienie zgłoszonego żądania. Z oświadczeń skarżącego wynika bowiem, iż nie posiada on żadnych zasobów finansowych ani jakiegokolwiek majątku i jest - co potwierdza stosowne zaświadczenie - osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku.
Należy w tym miejscu odnotować, iż kwestią sporną w niniejszej sprawie jest to, czy wnioskodawca pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z zamieszkującą wraz z nim B.P. Nawet jednak, gdyby przyjąć, że tak jest, ich sytuacja materialna i tak nie umożliwia wygenerowania środków koniecznych na opłacenie profesjonalnego pełnomocnika albowiem jedynym źródłem utrzymania jest dla nich wynagrodzenie wyżej wymienionej, w kwocie zaledwie 1.423,48 zł (vide: nadesłane zaświadczenie).
Mając na względzie powyższe uznano, że wnioskodawca spełnił przesłankę warunkującą przyznanie prawa pomocy w żądanym zakresie i dlatego postanowiono jak w sentencji działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., w związku z art. 246 § 1 pkt 2 tej ustawy.