Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach wyrokiem z dnia 21 października 2014r. sygn. akt IV SA/Gl 171/14 oddalił skargę Fabryki A Sp. z o.o. w P. na postanowienie Okręgowego Inspektora Pracy w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie grzywny w celu przymuszenia.
Wraz ze skargą kasacyjną od opisanego wyroku, pełnomocnik skarżącej spółki nadał do Sądu urzędowy formularz wniosku o przyznanie temu podmiotowi prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych.
W uzasadnieniu powołano się na trudną sytuację finansową skarżącej Spółki wywodząc, iż działania jej kierownictwa zmierzające do restrukturyzacji, modernizacji wiążą się z koniecznością zatrudnienia nowej wykwalifikowanej kadry pracowniczej. Obecne trudności finansowe spółki są wynikiem między innymi niezakończonego procesu prywatyzacji oraz aktualnej sytuacji na rynku obrabiarek. Równocześnie zadeklarowano, że wysokość kapitału zakładowego skarżącego podmiotu wynosi 28 194 804,72 zł, wartość będących w jej posiadaniu środków trwałych to 2 422 039,37 zł, natomiast wynik finansowy za ostatni rok obrotowy to strata netto w wysokości 2 522 030,59 zł. Wskazano również dziewięć rachunków bankowych Spółki deklarując, iż na siedmiu spośród nich nie ma żadnych środków pieniężnych lub bardzo niewielka ich ilość, jeden wykazuje saldo ujemne (-675,64 zł), natomiast na jednym zdeponowana jest kwota 1.718,12 zł. Podkreślono przy tym, że wszystkie wymienione rachunki bankowe są zajęte przez komorników sądowych.
Wezwaniem z dnia 15 stycznia 2015r., zwrócono się do pełnomocnika strony o uzupełnienie i uprawdopodobnienie danych ujętych we wniosku, poprzez przedłożenie wyciągów bankowych dwóch kont rachunkach bankowych oraz wezwano o deklaracje VAT-7 złożone przez skarżącą Spółkę za 3 ostatnie miesiące.
W odpowiedzi na powyższe, pełnomocnik A Sp. z o.o. nadesłał deklaracje VAT - 7 złożone przez nią za wrzesień, październik i listopad 2014r., a także wyciągi z dwóch spośród należących do niej rachunków bankowych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył co następuje
Stosownie do art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - zwanej dalej P.p.s.a., stronie na jej wniosek może być przyznane prawo pomocy. Zgodnie zaś z art. 245 § 1 tej ustawy, prawo pomocy może zostać udzielone w zakresie częściowym lub całkowitym.
Odnosząc się do wniosku A Sp. z o. o. należy podnieść, iż zgodnie z zasadą sformułowaną w art. 246 § 2 pkt 2 P.p.s.a., przyznanie osobie prawnej, a także innej jednostce organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej, prawa pomocy w zakresie częściowym (mogącym obejmować między innymi zwolnienie od kosztów sądowych, na które składają się opłaty i wydatki) następuje wtedy, gdy wykaże ona, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania. W tym kontekście uznano, iż brak jest podstaw do uwzględnienia zgłoszonego żądania. Do konkluzji takiej prowadzi bowiem już samo zestawienie wysokości kosztów sądowych, które na obecnym etapie niniejszej sprawy sprowadzają się do wpisu od skargi kasacyjnej w kwocie zaledwie 100 zł, a danymi wynikającymi z deklaracji VAT-7 złożonymi przez skarżącą Spółkę za miesiące: wrzesień, październik i listopad 2014 r.
Trzeba przyznać, że sytuacja finansowa strony skarżącej jest niewątpliwie trudna, o czym świadczy już sam jej wynik finansowy za ubiegły rok strata w kwocie ponad 2,5 miliona zł, aczkolwiek ulega poprawie bowiem w poprzednim wniosku o przyznanie prawa pomocy strona deklarowała stratę w kwocie ponad 3,5 miliona zł. Należy jednak zwrócić uwagę, że wspomniane wyżej deklaracje VAT-7 potwierdzają, iż wykazuje ona aktywność gospodarczą i obraca kwotami rzędu setek tysięcy a nawet milionów złotych (dostawa towarów w wrześniu, październiku i listopadzie 2014 r. w kwotach 444 812 zł, 2 995 181 zł oraz 2 663 275 zł, zaś nabycie towarów i usług we wrześniu, październiku i listopadzie 2014 r., w kwotach odpowiednio 391 910 zł, 1 513 915 i 561 128 zł). Strona uzyskuje zatem co miesiąc przychód jak również dokonuje wydatków, których rozmiar przekracza ponad tysiąckrotnie wartość wymaganego w niniejszej sprawie wpisu sądowego.
Zdaniem Sądu w takiej sytuacji brak jest podstaw do tego, aby przyjąć, że skarżąca spółka nie posiadała środków pozwalających na uiszczenie tak skromnej kwoty.
Mając na względzie powyższe postanowiono jak w sentencji, działając na podstawie przywołanego art. 246 § 2 pkt 2 P.p.s.a.