Uzasadnienie
Pismem z dnia 10 września 2014 r. Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej w T. wezwał A.F. do uzupełnienia braków formalnych wniosku o ustalenie prawa do zasiłku dla opiekuna.
Strona wniosła odwołanie od powyższego pisma kwestionując potrzebę dostarczenia przez nią żądanych dokumentów.
Zaskarżonym postanowieniem Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. w trybie art. 134 kpa stwierdziło niedopuszczalność odwołania wskazując, że wymienione pismo z dnia 10 września 2014 r. nie jest decyzją administracyjną i nie przysługuje od niego odwołanie.
W skardze A.F. wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz pisma I instancji. Podobnie jak w odwołaniu zarzuciła, że należycie udokumentowała swój wniosek o przyznanie zasiłku, który jej przysługuje.
Odpowiadając na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga jest bezzasadna, bowiem zaskarżone postanowienie zostało wydane zgodnie z prawem. Mianowicie odwołanie przysługuje tylko od decyzji administracyjnej wydanej w pierwszej instancji, o czym stanowi art. 127 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego (Kpa). Tymczasem wezwanie do uzupełnienia braków wniosku nie stanowi decyzji, w związku z czym słusznie Kolegium uznało odwołanie za niedopuszczalne i orzekło na podstawie art. 134 kpa. Można jedynie dodać, że stronie, która nie zgadza się z wezwaniem do usunięcia braków i pozostawieniem jej podania bez rozpoznania, przysługuje skarga na bezczynność organu (por. uchwała NSA z dnia 3 września 2013 r., sygn. akt I OPS 2/13, OSP 2014/5/53).
Z tych względów na podstawie art. 151 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2016 r., poz. 718) orzeczono, jak w sentencji.