Uzasadnienie
Wraz ze skargą z dnia [...] K.K. złożył do Sądu wniosek o ustanowienie "obrońcy z urzędu" powołując się na trudną sytuację materialną i życiową.
Wobec faktu, iż wspomniane żądanie nie zostało wyrażone w wymaganej przepisami formie, zarządzeniem z dnia 4 marca 2015 r., referendarz sądowy wezwał stronę do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu "PPF" według wzoru obowiązującego w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Równocześnie skarżącego wezwano o uprawdopodobnienie danych dotyczących jego sytuacji materialnej, poprzez nadesłanie zaświadczenia wydanego przez administrację Aresztu Śledczego potwierdzającego, czy jest w tej placówce zatrudniony odpłatnie (a jeżeli tak, to za jakim wynagrodzeniem) oraz, czy posiada w depozycie środki pieniężne (a jeśli tak, to w jakiej wysokości).
Odpowiadając na powyższe, skarżący w dniu [...] nadesłał urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, gdzie sprecyzował, iż żąda nie tylko ustanowienia adwokata lecz również zwolnienia od kosztów sądowych. W treści tego formularza wnioskodawca podkreślił, że od [...] odbywa karę pozbawienia wolności, która kończy się w [...] oraz oświadczył, iż nie posiada żadnych zasobów pieniężnych ani jakiegokolwiek majątku i nie osiąga dochodów. Wskazał przy tym, że przed osadzeniem w Areszcie Śledczym pozostawał we wspólnym gospodarstwie domowym z konkubiną oraz czworgiem małoletnich dzieci.
Następnie, to jest w dniu [...] wnioskodawca przedłożył zaświadczenie Dyrektora Aresztu Śledczego w M. datowane na [...], potwierdzające, że nie jest w tej placówce zatrudniony odpłatnie oraz, że nie posiada środków finansowych do dyspozycji.
W toku rozpoznania wniosku zważono, co następuje.
Stosownie do art. 243 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - zwanej dalej p.p.s.a., stronie na jej wniosek może zostać przyznane prawo pomocy. Zgodnie zaś z art. 245 §1 przywołanej regulacji, prawo pomocy może być udzielone w zakresie częściowym lub całkowitym.
Odnosząc się do wniosku skarżącego należy podnieść, iż w myśl zasady wynikającej z art. 246 §1 pkt 1 p.p.s.a., przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie całkowitym (czyli, po myśli art. 245 §2 cytowanej ustawy, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego) następuje wtedy, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
W tym kontekście uznano, że okoliczności sprawy uzasadniają uwzględnienie zgłoszonego żądania.
Z oświadczeń K.K. oraz z przedłożonego przezeń zaświadczenia Dyrektora Aresztu Śledczego w M. wynika bowiem, że wyżej wymieniony jest osadzony w tej placówce penitencjarnej, nie posiada żadnych środków pieniężnych ani nie osiąga dochodów.
W tym stanie rzeczy należało przyjąć, iż wnioskodawca wykazał w sposób dostatecznie przekonujący, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów związanych z niniejszym postępowaniem i dlatego postanowiono jak w sentencji działając na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 7 p.p.s.a., w związku z art. 246 §1 pkt 1 tej ustawy.