Uzasadnienie
W dniu [...] skarżąca J. L. wniosła skargę na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] Nr [...] utrzymujące w mocy postanowienie tego samego organu z dnia [...] odmawiające zawieszenia postępowania w sprawie zwolnienia skarżącej ze służby w administracji celnej.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej w K. wniósł o oddalenie skargi. Poinformował, że wniosek skarżącej o zawieszenie postępowania w sprawie do czasu zakończenia postępowania karnego prawomocnym wyrokiem sądu powszechnego, nie mógł być uwzględniony, albowiem wskazana przesłanka nie jest przewidziana jako przesłanka zawieszenia postępowania w art. 97 k.p.a..
Wojewódzki Sąd Administracyjny ustalił, że postępowanie w sprawie zwolnienia skarżącej ze służby w administracji celnej zakończyło się wydaniem w dniu [...] decyzji ostatecznej o Nr [...] utrzymującej w mocy rozstrzygnięcie tego samego organu z dnia [...] Nr [...] zwalniające skarżąca J. L. ze służby celnej z dniem doręczenia decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 161 § 1 pkt. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe.
Zaskarżone do Sądu postanowienie organu odwoławczego zostało wydane w postępowaniu administracyjnym, którego przedmiotem była kwestia zwolnienia skarżącej ze służby w administracji celnej, z uwagi na fakt złożenia w Sądzie Rejonowym w G. przez Prokuraturę Rejonową w G. aktu oskarżenia p-ko skarżącej z zarzutem popełnienia przestępstwa określonego w art. 231 § 1 k.k. Organy celne uznały, że rozstrzygnięcie tej sprawy nie jest uzależnione od uprzedniego prawomocnego rozstrzygnięcia sprawy karnej przed sądem powszechnym. W związku z tym, postępowanie administracyjne zakończyło się wydaniem decyzji ostatecznej, podlegającej kontroli sądowoadministracyjnej.
Mając powyższe na uwadze należy zatem stwierdzić, że obecnie nie istnieje w toku postępowanie administracyjne, w którym rozstrzygnięto merytorycznie wniosek strony skarżącej o jego zawieszenie. Tym samym brak jest przedmiotu postępowania sądowoadministracyjnego. Bezprzedmiotowość postępowania oznacza, że brak jest któregoś z elementów materialnego stosunku prawnego, a wobec tego nie można wydać rozstrzygnięcia załatwiającego sprawę, co do istoty. Stwierdzenie bezprzedmiotowości postępowania oznacza w tym wypadku ustalenie, że brak jest podstaw prawnych i faktycznych do merytorycznego rozpatrzenia skargi na postanowienie wpadkowe.
Skoro kwestia zagadnienia wstępnego wiąże się z merytorycznym rozstrzygnięciem sprawy to oczywistym jest, że zakończenie postępowania wydaniem decyzji co do istoty sprawy, ma ten skutek, że niweczy również czynności podjęte w toku tego postępowania pozostające w związku z jego merytorycznym zakończeniem. Celem postępowania administracyjnego jest bowiem załatwienie sprawy przez wydanie decyzji rozstrzygającej ją co do istoty, i temu powinna służyć działalność orzecznicza administracji publicznej zmierzająca do konkretyzacji praw i obowiązków wynikających z powszechnie obowiązujących przepisów prawa (tak: B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego -Komentarz, Warszawa 2003 r., str. 468).
Ponieważ, jak już wskazano, decyzja taka została wydana, to bezprzedmiotowym stało się postępowanie sądowe w przedmiocie kontroli postanowienia o odmowie zawieszenia tego postępowania.
Z tego też powodu, na podstawie art. 161 § 1 pkt. 3 ustawy -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postępowanie należało umorzyć jako bezprzedmiotowe.