Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...]r. nr [...] Wojewoda Śląski utrzymał w mocy decyzję Prezydenta Miasta B. z dnia [...]r. nr [...], orzekającą zwrot od K.S. nienależnie pobranego świadczenia w postaci zasiłku dla bezrobotnych za okres od 22 lipca do 31 października 2016 r. w kwocie 2.726,80 zł.
Odpis wyżej wymienionej decyzji, zawierającej prawidłowe pouczenie o możliwości jej zaskarżenia do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach za pośrednictwem Wojewody Śląskiego w terminie 30 dni od jej otrzymania, doręczono stronie w dniu 5 grudnia 2017 r.
Tym samym termin do wniesienia skargi upłynął bezskutecznie z dniem 4 stycznia 2018 r.
Tymczasem dopiero w dniu 24 stycznia 2018 r. K.S. złożyła osobiście w Powiatowym Urzędzie Pracy w B. skargę na powyższe rozstrzygnięcie, która następnie w dniu 26 stycznia 2018 r. została przekazana do Oddziału Kancelarii Śląskiego Urzędu Wojewódzkiego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), zwanej dalej w skrócie jako "P.p.s.a.", skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a. Poza tym art. 54 § 1 P.p.s.a. wymaga, aby skargi wnoszone były za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Natomiast przepis art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. stanowi, iż skarga wniesiona po upływie terminu do jej wniesienia podlega odrzuceniu przez sąd.
Jak wynika z akt sprawy, zaskarżona decyzja została doręczona skarżącej w dniu 5 grudnia 2017 r., tym samym termin do złożenia skargi upłynął w dniu 4 stycznia 2018 r. Skarga została natomiast złożona osobiście przez skarżącą w Powiatowym Urzędzie Pracy w B. w dniu 24 stycznia 2018 r. i dopiero w dniu 26 stycznia 2018 r. przekazana do Wojewody Śląskiego. Tym samym nie ulega wątpliwości, że wniesienie skargi nastąpiło z uchybieniem terminu do jej wniesienia.
Mając na względzie powyższe Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.