Uzasadnienie
Pismem z dnia 6 grudnia 2011 r. M.R. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję Dyrektora Okręgowego Służby Więziennej w K. z dnia [...]r. utrzymującą w mocy decyzję Dyrektora Aresztu Śledczego w G. z dnia [...]r. w sprawie odmowy przyznania na rzecz wyżej wymienionej równoważnika pieniężnego z tytułu braku mieszkania.
Organ odwoławczy w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie P.p.s.a., Sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.
Przedmiotowa sprawa ze skargi na decyzję Dyrektora Okręgowego Służby Więziennej w K. z dnia [...]r. – wbrew błędnemu pouczeniu w niej zawartemu – nie należy do właściwości sądu administracyjnego.
Przepis art. 220 ustawy z dnia 9 kwietnia 2010 r. o Służbie Więziennej statuuje zasadę, że spory o roszczenia ze stosunku służbowego funkcjonariuszy rozpatruje sąd właściwy w sprawach z zakresu prawa pracy, a więc sąd powszechny a nie sąd administracyjny. Kognicji sądów powszechnych nie są poddane jedynie sprawy wymienione w art. 218 ust. 1 i art. 219 ust. 1 i 2 tej ustawy. Sprawy z art. 219 w ogóle nie podlegają trybowi odwoławczemu, a ponieważ wynikają one z podległości służbowej, to na podstawie art. 5 pkt 2 P.p.s.a., także nie należą do właściwości sądów administracyjnych.
Z kolei art. 218 ust. 1 cytowanej ustawy zawiera zamknięty katalog spraw rozstrzyganych w formie decyzji, wśród których nie została wymieniona sprawa o przyznanie przedmiotowego równoważnika pieniężnego z tytułu braku mieszkania. Ponieważ zgodnie z art. 218 ust. 5 cytowanej ustawy skarga do sądu administracyjnego przysługuje tylko w sprawach wymienionych w ust. 1 tego artykułu, to bez względu na formę, w jakiej zapadło rozstrzygnięcie dotyczące równoważnika pieniężnego, droga postępowania sądowoadministracyjnego dla kontroli tego rozstrzygnięcia jest wyłączona (tak też: postanowienie NSA z dnia 13.12.2011 r., sygn. akt I OSK 2190/11, nie publ.).
W związku powyższym, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a. należało orzec jak w sentencji.