Uzasadnienie
P.G. działając jako przedstawiciel ustawowy W.G. i S.G. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta T. z dnia [...]r. nr [...] odmawiającą przyznania prawa do świadczenia alimentacyjnego na wskazane powyżej dzieci.
Pismem z dnia 3 stycznia 2016 r. P.G. cofnął skargę. W treści pisma podał, że rozstrzygnięcia wydane przez organy są dla niego jasne i zrozumiałe, w związku z powyższym rezygnuje z dalszego prowadzenia sprawy przed sądem administracyjnym.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst. jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 z późn. zm. zwanej dalej w skrócie p.p.s.a.), skarżący może cofnąć skargę, a czynność ta wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Natomiast zgodnie z regulacją art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę, sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania.
W przedmiotowej sprawie nie zachodzą przyczyny, które nakazywałyby uznać cofnięcie skargi za niedopuszczalne. Zatem wobec skutecznego cofnięcia skargi postępowanie sądowe należało umorzyć.
W związku z powyższym, na mocy art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., Sąd postanowił jak w sentencji.