Uzasadnienie
Prezydent Miasta R., decyzją z dnia [...] r. odmówił D.K. przyznania prawa do specjalnego zasiłku opiekuńczego w związku z opieką nad G.P. Decyzja została doręczona skarżącej w dniu 22 listopada 2016 r.
W piśmie nadanym w placówce pocztowej w dniu 7 grudnia 2016 r., skarżąca wniosła odwołanie od wymienionej decyzji.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. postanowieniem z dnia [...] r. nr [...], na podstawie art. 134 Kodeksu postępowania administracyjnego, stwierdziło, że odwołanie od decyzji z dnia [...]r. zostało złożone z uchybieniem terminu
W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, że w treści powyższej decyzji strona została prawidłowo pouczona, że od decyzji tej przysługuje prawo wniesienia odwołania do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. za pośrednictwem organu pierwszej instancji w terminie 14 dni od daty otrzymania decyzji. Dodał, że przedmiotowa decyzja została doręczona skarżącej w dniu 22 listopada 2016 r., a odwołanie zostało nadane w placówce pocztowej w dniu 7 grudnia 2016 r. Podkreślił, że zgodnie z art. 134 K.p.a., organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Podniósł, że ustawowy termin do wniesienia odwołania upłynął w dniu 6 grudnia 2016 r. Następnie organ dodał, że w wymienionej decyzji strona została prawidłowo pouczona o sposobie i terminie wniesienia odwołania.
Natomiast odwołanie zostało wniesione po terminie wymaganym przepisami prawa, w dniu 7 grudnia 2016 r., który był dniem nadania odwołania w placówce pocztowej. Organ podkreślił, że skarżąca nie złożyła wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania.
W skardze wniesionej od powyższego postanowienia do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, D.K. podniosła, że odwołanie zostało wysłane w dniu 7 grudnia 2016 r., jednak przyczyną opóźnienia była jej choroba. Wskazała, że leczy się z powodu cukrzycy oraz, że niedowidzi i była uzależniona od osób trzecich, które pomogły jej przeczytać pismo i napisać odwołanie.
W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie i podtrzymał dotychczasową argumentację.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Na wstępie wskazać należało, że sądy administracyjne zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 1066), sprawują wymiar sprawiedliwości w zakresie swojej właściwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym § 2 cytowanego przepisu stanowi, że kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.
Natomiast na podstawie art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), zwanej dalej w skrócie P.p.s.a., Sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie, uchyla zaskarżoną decyzję lub postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi; naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, bądź naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, bądź inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
W konsekwencji przeprowadzenia kontroli zaskarżonego postanowienia w powyższym zakresie stwierdzić należało, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Przy jego wydaniu nie doszło bowiem do naruszenia przepisów postępowania, które miały zastosowanie w sprawie.
Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. stwierdzające uchybienie przez skarżącą terminu do wniesienia odwołania od decyzji organu pierwszej instancji z dnia [...]r. dotyczącej odmowy przyznania prawa do specjalnego zasiłku opiekuńczego.
Podstawę zaskarżonego postanowienia stanowił art. 134 Kodeksu postępowania administracyjnego, według którego organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania.
W przedmiotowej sprawie – jak wynika z akt administracyjnych – organ odwoławczy prawidłowo wskazał, że decyzja organu pierwszej instancji została doręczona skarżącej w dniu 22 listopada 2016 r., a odwołanie zostało nadane w placówce pocztowej w dniu 7 grudnia 2016 r.
W tym miejscu podkreślenia zatem wymagało, że na podstawie art. 129 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego, odwołanie wnosi się w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji stronie.
Nie ulega więc wątpliwości, że odwołanie, które zostało złożone przez skarżącą za pośrednictwem poczty w dniu 7 grudnia 2016 r., zostało wniesione z uchybieniem ustawowego terminu, o którym mowa w art. 129 § 2 K.p.a.
W świetle powyższego stwierdzić należało, że zaskarżone postanowienie organu odwoławczego zostało wydane zgodnie z przepisami postępowania administracyjnego.
Odnosząc się do twierdzeń zawartych w skardze, podkreślenia wymagało, że z akt administracyjnych wynika, iż skarżąca, składając odwołanie po terminie, nie wniosła o jego przywrócenie. Natomiast podniesienie na etapie skargi, okoliczności dotyczących jej stanu zdrowia, nie mogło mieć wpływu na ocenę zgodności z prawem zaskarżonego postanowienia.
Wobec tego, na podstawie art. 151 P.p.s.a, skargę powyższą należało oddalić.