Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] Naczelnik Urzędu Celnego w Z. nałożył na Spółkę A karę pieniężną w kwocie [...] zł. Rozstrzygnięcie to oparto na ustaleniu, że podczas kontroli przeprowadzonej przez funkcjonariusza celnego kierujący samochodem ciężarowym, należącym do wymienionej firmy, A.B. nie okazał licencji na wykonywanie międzynarodowego transportu drogowego rzeczy.
W podstawie prawnej decyzji powołano art. 87 ust. 1, 92 ust. 1 i 93 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz. U. Nr 125, poz. 1371, ze zm.), a wysokość kary określono według punktu 1.1.2 załącznika do tej ustawy.
W odwołaniu Spółka A wniosła o uchylenie powyższej decyzji. Strona podniosła, że podczas kontroli w dniu [...] kierowca posiadał dokumenty niezbędne do wykonywania międzynarodowego transportu drogowego. Jednak "zły i bardzo naruszający psychikę kierowcy sposób przeprowadzenia tej kontroli spowodował, że kierowca po prostu się zmieszał i nie wiedział co powiedzieć.
Po uspokojeniu się kierowca stwierdził, że posiada przy sobie wymaganą licencję. Było to jednak po zmianie pracowników w Urzędzie Celnym, a protokół z kontroli sporządziła poprzednia zmiana celników. W tej sytuacji "chwilowa nieuwaga kierowcy spowodowała nieumyślne doprowadzenie do sporządzenia protokołu i decyzji, które nie są zgodne z prawdą".
Zaskarżoną decyzją Dyrektor Izby Celnej w K., w trybie art. 138 § 1 pkt 1 kpa, utrzymał w mocy decyzję pierwszoinstancyjną, podzielając przedstawione w niej ustalenia i wnioski. Poza szczegółowym przedstawieniem stanu prawnego oraz danych dotyczących charakteru transportu wykonawczego przez kontrolowanego kierowcę, organ odwoławczy ustosunkował się do zarzutów i twierdzeń odwołania. Wskazał w szczególności, że z podpisanego przez kierowcę protokołu kontroli wynika, iż zapoznał się on z jego treścią, w tym z uwagami kontrolującego o braku licencji, i nie wniósł żadnych uwag.
Natomiast stan emocjonalny kierowcy nie stanowi wytłumaczenia i usprawiedliwienia dla nieprzedłożenia dokumentów, które winien okazać stosownie do art. 87 ust. 1 ustawy o transporcie drogowym. Tym samym brak było podstaw do odstąpienia od wymierzenia przedmiotowej kary. Organ odwoławczy zauważył omyłkę w oznaczeniu w protokole daty przeprowadzonej kontroli, stwierdzając jednak, iż niewątpliwie odbyła się ona w dniu [...].
W skardze Spółka A wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji. Skarżąca zasadniczo ponowiła twierdzenia z odwołania. Podkreśliła, że kierowca wracał do Polski z trasy, podczas której [...] przekraczał granice państwowe. Jej zdaniem nie byłoby to możliwe bez posiadania licencji. Skarżąca zarzuciła, że w zaskarżonej decyzji błędnie podano masę całkowitą pojazdu, która wynosi [...] kg, a nie [...] kg. Zdaniem skarżącej omyłki w protokole kontroli rodzą wątpliwości co do poprawnego przeprowadzenia postępowania kontrolnego, a w konsekwencji i poprawności decyzji. Zarzuciła nadto, że późniejsze okazanie licencji było wystarczające. Skarżąca powołała się w końcu na art. 114 Kodeksu Pracy.
Z kolei w piśmie z dnia [...] skarżąca zarzuciła naruszenie art. 10 kpa, gdyż przed wydaniem decyzji I instancji nie miała możliwości zapoznania się z całym materiałem dowodowym. W dodatku protokół kontroli miał jedynie "charakter wstępny i nie podano w nim kwot kar pieniężnych".
Odpowiadając na skargę organ odwoławczy postulował jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga jest bezzasadna, bowiem zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa materialnego i procesowego. Otóż zgodnie z art. 87 ust. 1 ustawy o transporcie drogowym podczas przejazdu wykonywanego w ramach transportu drogowego kierowca pojazdu samochodowego jest obowiązany mieć przy sobie i okazywać m.in. wypis z wymagalnej licencji. Jedynym z rodzajów licencji jest licencja na międzynarodowy transport drogowy uprawniająca do wykonywania przewozów z przekroczeniem granicy Rzeczypospolitej Polskiej (art. 12 ust. 2 cyt. ustawy). Wypis z takiej licencji zobowiązany był posiadać i okazać kierowca skarżącej firmy.
Poza sporem była okoliczność, że kontrola przeprowadzona była przez celników w dniu [...]. Skarżąca potwierdziła tę okoliczność w odwołaniu, w związku z czym jej zarzuty odnoszące się do niedokładności protokołu kontroli w oznaczeniu daty kontroli są bezpodstawne. Wpisanie w tym protokole daty [...] rzeczywiście należy potraktować jako oczywistą omyłkę, która nie miała znaczenia dla wyniku sprawy.
Poza sporem pozostawało również i to, że w czasie kontroli kierowca nie okazał kontrolującym wypisu z licencji. Są to okoliczności wystarczające do stwierdzenia, że kierowca nie wywiązał się z obowiązku określonego w art. 87 ust. 1 ustawy o transporcie drogowym, bowiem wymaganego wypisu z licencji nie przedstawił na żądanie tych funkcjonariuszy celnych, którzy przeprowadzali kontrolę. W toku postępowania administracyjnego skarżąca nie wnosiła o dopuszczenie jakiegokolwiek dowodu na okoliczność nieprawidłowości w procedurze kontrolnej, a tym bardziej dowodu przeciwko dokumentowi urzędowemu, jakim jest protokół z kontroli.
Tym samym, stosownie do art. 76 § 1 Kpa protokół ten stanowi dowód tego, co zostało w nim urzędowo stwierdzone, a mianowicie, że podczas kontroli stwierdzono brak licencji. Bezskuteczne jest zatem powoływanie się przez skarżącą na stan emocjonalny kierowcy i okazanie wypisu z licencji innym pracownikom Urzędu Celnego.
Mimo, że zarzut naruszenia art. 10 Kpa zasadniczo jest spóźniony, gdyż pojawił się dopiero w piśmie skarżącej z dnia [...], jednak Sąd uznał za stosowne się do niego odnieść. Mianowicie w postępowaniu pierwszoinstancyjnym doszło do naruszeń procedury administracyjnej w zakresie zawiadomienia strony o jego wszczęciu, czy też umożliwienia jej wypowiedzenia się co do zebranych materiałów i dowodów, jednakowoż uchybienia te nie rzutują na ocenę legalności zaskarżonej decyzji, gdyż nie miały wpływu na ostateczny wynik sprawy. W szczególności ostatnio wskazany wymóg wynikający z art. 10 Kpa został spełniony w postępowaniu odwoławczym, a skarżąca mimo to nie wykazała żadnej aktywności dowodowej. Zresztą z okoliczności sprawy wynika, że jeszcze przed wydaniem decyzji przez organ I instancji skarżąca była w niej zorientowana, skoro w dniu [...] faksem przesyłała do tego organu odpisy dokumentów firmy.
Jedyny trafny zarzut skargi dotyczy omyłkowego określenia w zaskarżonej decyzji masy całkowitej pojazdu, która wynosi [...] kg. Z błędu tego nie wynikają jednak żadne konsekwencje, bowiem również taki pojazd objęty jest przepisami ustawy o transporcie drogowym (art. 3 ust. 1 pkt 2 ustawy). Całkowicie chybione jest natomiast powoływanie w skardze art. 111 Kodeksu pracy, gdyż przepis ten ma znaczenie wyłącznie w stosunkach między pracodawcą i pracownikiem. Natomiast obciążenie przedsiębiorcy przedmiotową karą pieniężną wynika z art. 93 ustawy o transporcie drogowym. Wysokość tej kary prawidłowo została ustalona zgodnie z art. 92 ust. 1 i załącznika do tej ustawy (punkt 1.1.2.).
Mając powyższe względy na uwadze, skoro zaskarżona decyzja odpowiada prawu z mocy art. 151 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w sentencji.
su.