Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] r., nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. orzekło w sprawie odwołania M. S. z domu F. w przedmiocie zasiłku rodzinnego oraz jednorazowego dodatku do zasiłku rodzinnego.
W dniu [...] r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach wpłynęła skarga na powyższą decyzję podpisana przez [...] M. S. – T. S. Wobec faktu, iż podpisany na skardze T. S. nie był uczestnikiem postępowania przed organem, zarządzeniem Zastępcy Przewodniczącego Wydziału [...] z dnia [...] r. został on wezwany do tego, aby w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania wskazał czy wnosi skargę w imieniu własnym, czy też działa jako pełnomocnik M. F., obecnie S., a jeżeli tak to do nadesłania pełnomocnictwa do reprezentowania jej przed sądami administracyjnymi – pod rygorem przyjęcia, iż wniósł skargę w imieniu własnym.
W zakreślonym terminie do Sądu wpłynęło jedynie pełnomocnictwo T. S. do reprezentowania M. S. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:
W myśl art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zmianami), zwanej dalej p.p.s.a., uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym.
Skarga do sądu administracyjnego może dotyczyć tylko jego własnej sprawy administracyjnej rozumianej przewidziana w przepisach prawa administracyjnego możliwość konkretyzacji uprawnień i obowiązków stron stosunku administracyjnoprawnego, którymi są organ administracji publicznej i indywidualny podmiot niepodporządkowany organizacyjne temu organowi. Wnoszący we własnym interesie skargę musi mieć interes prawny w przeprowadzeniu sądowej kontroli zgodności z prawem konkretnego aktu lub czynności, oparty na normach administracyjnego prawa materialnego lub procesowego, kształtujących istotę sprawy administracyjnej, w której skarga jest wnoszona i które pozwolą ocenić sądowi, czy skarga została wniesiona we własnej sprawie oraz interes prawny w doprowadzeniu zaskarżonego aktu lub czynności do stanu zgodności z obiektywnym porządkiem prawnym.
W rozpoznawanej sprawie okolicznością bezsporną jest fakt, iż podpisany na skardze T. S. nie może być stroną skarżącą w sprawie albowiem nie brał udziału w postępowaniu administracyjnym, w którym zapadła zaskarżona decyzja. Jednocześnie wezwany do określenia charakteru swojego udziału w sprawie nadesłał jedynie pełnomocnictwo do reprezentowania [...] M. S., bez wskazania czy tym samym jego rola procesowa została ograniczona li tylko do roli pełnomocnika procesowego. W tym stanie rzeczy należało uznać, iż T. S. poza występowaniem w charakterze pełnomocnika jest również skarżącym w sprawie, a jego skarga z uwagi na treść art. 50 § 1 p.p.s.a. jest niedopuszczalna.
Z tego względu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. należało orzec jak w sentencji postanowienia.
J.K.