Uzasadnienie
Pismem z dnia [...]r. W.K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...]r. Nr [...] utrzymującą w mocy decyzję organu I instancji w przedmiocie odmowy odstąpienia od żądania zwrotu zasiłku celowego w kwocie [...] zł. W skardze został zawarty wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji do czasu prawomocnego zakończenia postępowania.
Zarządzeniem Sędziego z dnia [...]r. wezwano skarżącego do wykazania przesłanek uzasadniających wniosek o wstrzymanie zaskarżonej decyzji. Wskazano, iż uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających na zbadanie jego zasadności oraz należy je poprzeć konkretnymi dokumentami obrazującymi sytuację skarżącego, np. majątkową.
W odpowiedzi na wezwanie W.K. pismem z dnia [...]r. wskazał, że jego jedynym dochodem jest świadczenie rentowe wypłacane przez ZUS w wysokości [...] zł, a nadto od wielu lat pozostaje pod stałą opieką lekarską z powodu wielu schorzeń (w tym schorzenie [...] i [...]). Podejmowane leczenie wymaga dużych nakładów finansowych na zakup leków i okresowej wymiany okularów. Skarżący podkreślił, że nie posiada żadnego majątku, ani oszczędności, a z uwagi na brak pieniędzy nie wykupuje wszystkich przepisanych mu leków, które musiałby zakupić kosztem żywności. Zdaniem skarżącego brak wstrzymania decyzji spowoduje utratę możliwości kontynuowania leczenia, co stanowi bezpośrednie zagrożenie dla jego zdrowia, a nawet życia. Do pisma zostały dołączone zaświadczenia lekarskie, kserokopie faktur dotyczących zakupu leków oraz odcinek świadczenia rentowego z [...]r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30.08.2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo spowodowania znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Art. 60 ust. 2a ustawy z dnia 21 listopada 1967r. o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 2004r. Nr 241, poz. 2416 ze zm.) stanowi, że wniesienie odwołania nie wstrzymuje wykonania decyzji. Oznacza to, że nie jest to przepis szczególny w rozumieniu art. 61 § 3 zd. 1 p.p.s.a. wyłączający wstrzymanie wykonania przez sąd decyzji o powołaniu do odbycia zasadniczej służby wojskowej.
W tym miejscu zaznaczyć należy, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji zarówno w całości, jak i w części stanowi odstępstwo od wyrażonej w art. 61 § 1 p.ps.a. zasady, że wniesienie skargi nie wstrzymuje jej wykonania. Sąd może jednak na wniosek stron postępowania sądowoadministracyjnego wydać postanowienie w tej kwestii, zwłaszcza, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Powołane przesłanki mogą zaistnieć łącznie lub oddzielnie.
Na tle orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego - które zachowało aktualność w obecnym stanie prawnym - ukształtował się pogląd, że powodem wstrzymania wykonania aktu może być prawdopodobieństwo wyrządzenia skarżącemu niepowetowanej szkody na skutek wykonania aktu, który następnie przez Sąd zostałby wzruszony. Sąd wydając orzeczenie w omawianym przedmiocie, powinien swoje rozstrzygniecie oprzeć zarówno o ocenę wniosku skarżącego, jak i materiału dowodowego zgromadzonego w aktach sprawy, w aspekcie wystąpienia bądź też nie przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu.
W rozpoznawanej sprawie skarżący pismem z dnia [...]r. dostatecznie uprawdopodobnił istnienie przyczyn uzasadniających wstrzymanie wykonania decyzji do czasu rozpoznania skargi. W szczególności nie można odeprzeć twierdzeń, że wykonanie zaskarżonej decyzji, która zobowiązuje skarżącego do zwrotu zasiłku celowego - zwrotnego z pomocy społecznej w kwocie [...] zł, pomimo rozłożenia płatności na [...] rat po [...] zł stanowiłoby znaczną dolegliwość dla skarżącego i nie można wykluczyć, że mogłoby to spowodować trudne do odwrócenia skutki. Nadto, nie wywiązanie się skarżącego z obowiązku zwrotu wymaganego świadczenia mogłoby spowodować wszczęcie postępowania egzekucyjnego, które wygenerowałoby dodatkowe koszty.
Należy mieć na uwadze, iż skarżący jest osobą schorowaną, której wyłączny dochód stanowi niewielka renta wypłacana z ZUS-u. Skarżący wymaga stałego leczenia, czego dowodem są przedstawione zaświadczenia lekarskie z Przychodni [...],[...] i [...], co wiąże się z bezpośrednią koniecznością zakupu leków. Trudna sytuacja materialna skarżącego, jego zdaniem, nie pozwala mu w obecnej sytuacji na kupno wszystkich lekarstw bez uszczerbku dla zaspokojenia bieżących potrzeb żywnościowych. Dalej idące uszczuplenie domowego budżetu (nawet o nieznaczną kwotę), co niewątpliwie miałoby miejsce przy wykonaniu zaskarżonej decyzji, stanowiłoby dla skarżącego istotną przeszkodę w kontynuowaniu leczenia i mogłoby grozić ewentualnym pogorszeniem jego stanu zdrowia. Zważyć również należy, iż skarżący nie posiada żadnych oszczędności, ani majątku, który mógłby spieniężyć w celu spłaty wymaganej przez organ należności.
Mając to na uwadze Sąd uwzględnił wniosek i orzekł jak w sentencji, stosownie do treści art. 61 § 1, 3 i 5 ustawy p.p.s.a.