Uzasadnienie
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. postanowieniem z dnia [...]r. nr [...] po rozpatrzeniu odwołania S.K. i K.K. od decyzji wydanej z upoważnienia Prezydenta Miasta R. dnia [...]r. nr [...] w sprawie ustalenia opłaty za pobyt dziecka w rodzinie zastępczej, stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia odwołania przez S.K. i K.K. od decyzji Prezydenta Miasta R. z dnia [...]r.
Rozstrzygnięcie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. zawierało prawidłowe pouczenie o sposobie i terminie jego zaskarżenia do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach i zostało skutecznie doręczone skarżącym w dniu 30 października 2013 r., co wynika z dowodu doręczenia przesyłki znajdującego się w aktach administracyjnych sprawy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270, zwanej dalej P.p.s.a.), skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 P.p.s.a.). Z kolei w myśl art. 58 § 1 pkt. 2 P.p.s.a. Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.
W niniejszej sprawie trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi upływał więc dnia 29 listopada 2013 r. (piątek).
Tymczasem skarżący przesłali skargę do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. za pośrednictwem placówki pocztowej dopiero dnia 6 grudnia 2013 r., który to termin wynika z daty stempla pocztowego. Datą natomiast prawidłowego złożenia skargi jest data jej nadania lub złożenia we właściwym organie.
W tym miejscu zauważyć należy, że przesyłka zawierająca skarżone rozstrzygniecie adresowana była do obojga małżonków, a jej odbiór potwierdziła tylko S.K. Jednakże doręczenie przesyłki zaadresowanej wspólnie do obojga małżonków do rąk jednego jest skuteczne również wobec drugiego małżonka chyba, że zakwestionuje on i podważy taki sposób doręczenia (por. wyrok NSA z dnia 22 czerwca 2007 r. sygn. akt II OSK 964/06). W niniejszej sprawie skarga do tut. Sądu wniesiona została przez oboje małżonków, z czego wynika, że sposób doręczenia zaskarżonego postanowienia nie został zakwestionowany.
Stosownie do postanowień art. 86 § 1 P.p.s.a., jeżeli strona postępowania sądowoadministracyjnego nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu, przy czym po myśli art. 87 § 1 wskazanej ustawy pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Z takim zastrzeżeniem, że zgodnie z art. 87 § 3 wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi.
W rozpatrywanej sprawie skarżący z takim wnioskiem nie wystąpił, zatem Sąd nie mógł odnieść się do tego zagadnienia.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 P.p.s.a., skargę, jako spóźnioną, należało odrzucić.