Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] Prezydent Miasta K., na podstawie art. 7, art. 8, art. 9, art. 10 ustawy z dnia 22 kwietnia 2005 r. o postępowaniu wobec dłużników alimentacyjnych oraz zaliczce alimentacyjnej (Dz. U. Nr 86, poz. 732 z późn. zm.), odmówił przyznania A. S. zaliczki alimentacyjnej. W uzasadnieniu decyzji stwierdził, że nie spełnia ona przesłanek do przyznania przedmiotowego świadczenia, bo jej matka nie stanowi z nią rodziny, a ona sama jest pełnoletnia i ma własne dziecko.
Od decyzji tej skarżąca odwołała się wyrażając swoje niezadowolenie z otrzymanego rozstrzygnięcia. W odwołaniu zaakcentowała, że wykazała przesłanki uprawniające ją do otrzymania spornego świadczenia, bo jakkolwiek jest pełnoletnia, to jest osobą uczącą się, ma zasądzone alimenty, których egzekucja jest bezskuteczna, zaś dochód rodziny nie został przekroczony. Co prawda urodziła dziecko, lecz nie pozostawało ono nigdy na jej utrzymaniu, gdyż oddane zostało do adopcji, a ją pozbawiono wykonywania władzy rodzicielskiej. Tym samym wywodziła, że cel zasiłku rodzinnego nie został spełniony, zatem w jej ocenie uprawnienie do tego zasiłku nie może przekreślać prawa do zaliczki alimentacyjnej.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze po rozpoznaniu odwołania na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. uchyliło decyzję organu I instancji w całości i przyznało A. S. zaliczkę alimentacyjną w wysokości [...] miesięcznie za okres od dnia [...] do dnia [...]. Organ ten ustalił, iż odwołująca się jest osobą uczącą się i nie przekroczyła [...], ma zasądzone alimenty przed uzyskaniem pełnoletniości, a ich egzekucja jest bezskuteczna, nadto, że dochód w rodzinie nie przekracza ustawowego kryterium. Poza tym ustalił, że odwołująca się w dniu [...] urodziła dziecko, nad którym wykonywania władzy rodzicielskiej została pozbawiona postanowieniem Sądu Rejonowego w K. z dnia [...], prawomocnym z dniem [...]. Na tej podstawie zważył, iż skoro A. S. w okresie do prawomocnego pozbawienia wykonywania władzy rodzicielskiej była uprawniona do zasiłku rodzinnego na własne dziecko, to stosownie do brzmienia art.8 ust.3 pkt ustawy o postępowaniu wobec dłużników alimentacyjnych... nie mogła nabyć prawa do zaliczki alimentacyjnej.
Natomiast uzyskała go po prawomocności wspomnianego postanowienia. Od tej daty stanowi rodzinę wraz z matką. Ich dochód miesięczny przekracza połowę kwoty określonej w art.7 ust.2, toteż po myśli art.8 ust.ust.1 pkt 2 cytowanej ustawy należy jej się zaliczka w wysokości [...]. Uzasadniając zmianę końcowego terminu pobierania zaliczki, organ powołał się na fakt wejścia w życie art. 45 ustawy z dnia 7 września 2007 r. o pomocy osobom uprawnionym do alimentów (Dz.U. Nr 192, poz. 1378), zgodnie z którym okres zasiłkowy rozpoczynający się w dniu 1 września 2007 r., na który ustala się prawo do zaliczki alimentacyjnej, przedłuża się do dnia 30 września 2008 r.
W skardze wniesionej do tutejszego sądu skarżąca zaczepiła wyłącznie wysokość przyznanego jej świadczenia, wywodząc, że organ odwoławczy błędnie przyjął jakoby przepis art.8 ust.2 wskazanej wyżej ustawy odwoływał się do dochodu w rodzinie, gdyż w jej ocenie chodzi tu o dochód w przeliczeniu na osobę w rodzinie, którego przekroczenie uzasadnia przyznanie zaliczki w niższej wysokości. Dowodziła, że dochody jej i matki uzasadniały przyznanie świadczenia w kwocie [...].
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze podtrzymało dotychczasowe ustalenia i wnioski w związku z czym postulowało oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Rozpoznawana sprawa została rozstrzygnięta w oparciu o art. 8 ust. 2 powołanej wcześniej ustawy o postępowaniu wobec dłużników alimentacyjnych. Z uwagi na istnienie wątpliwości prawnych dotyczących zgodności wskazanego przepisu z Konstytucją Rzeczypospolitej Polskiej, skład orzekający Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach w sprawie o sygnaturze akt IV SA/Gl 76/06, postanowieniem z dnia 5 lutego 2007 r. przedstawił Trybunałowi Konstytucyjnemu pytanie prawne co do jego zgodności z art. 2, art. 32 i art. 71 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej w zakresie, w jakim przepis ten uzależnia możliwość zwiększenia zaliczki alimentacyjnej od dochodu rodziny a nie od dochodu rodziny w przeliczeniu na osobę w rodzinie, bowiem od odpowiedzi na to pytanie zależy rozstrzygnięcie sprawy toczącej się przed tym sądem. Jednocześnie skład ten zawiesił postępowanie w powołanej sprawie do czasu udzielenia odpowiedzi przez Trybunał Konstytucyjny.
Na przedstawione pytanie prawne zarejestrowane pod sygn. akt P 25/07 Trybunał Konstytucyjny nie udzielił jeszcze odpowiedzi.
Podkreślić należy, że skład orzekający w niniejszej sprawie podziela wątpliwości co do zgodności art. 8 ust. 2 ustawy o postępowaniu wobec dłużników alimentacyjnych z Konstytucją Rzeczypospolitej Polskiej i zgadza się z poglądem wyrażonym w pytaniu prawnym z dnia 5 lutego 2007 r. sygn. akt IV SA/Gl 76/06. Jednocześnie zajmuje stanowisko, wedle którego literalne odczytanie wskazanej wyżej normy przekonuje o trafności rozstrzygnięcia zapadłego w postępowaniu administracyjnym.
W tej sytuacji Sąd stwierdził, że wystąpiła przesłanka, o której mowa w art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), umożliwiająca fakultatywne zawieszenie postępowania. Zgodnie z tym przepisem Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Ocena zgodności z Konstytucją RP przyjętej przez organ ustawowej podstawy prawnej zaskarżonej decyzji będzie miała wpływ na wyrok sądu administracyjnego, dokonującego kontroli legalności tego aktu. Jak wynika z powyższych okoliczności wyrok Trybunału Konstytucyjnego będzie implikował treść orzeczenia zapadłego w niniejszej sprawie.
Wobec tego Sąd na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 powołanej wyżej ustawy orzekł, jak w sentencji postanowienia.