Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 8 grudnia 2010r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił wniosek R.W. o przyznanie prawa pomocy. Postanowienie zostało doręczone skarżącemu w dniu [...].
W dniu [...] skarżący nadał wniosek o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia pełnomocnika. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że jedynym jego dochodem jest wynagrodzenie za pracę w wysokości [...] zł (1/5 etatu). Ze względu na stan zdrowia nie jest zatrudniony na pełnym etacie. R.W. podał, że choruje między innymi na nadciśnienie tętnicze, choroby serca oraz neurologiczne. Skarżący podniósł również, że opiekuje się chorą matką, która ma [...] lata i wspomaga go finansowo w miarę możliwości, gdyż jej opieka lekarska jest kosztowna. Nie posiada żadnych nieruchomości, zasobów pieniężnych oraz przedmiotów wartościowych.
W piśmie z dnia [...] Sąd wezwał skarżącego do uzupełnienia danych zawartych we wniosku o przyznanie prawa pomocy - w terminie 7 dni - poprzez:
- - określenie miesięcznej wysokości kosztów bieżącego utrzymania (czynsz, energia elektryczna, gaz, woda, wywóz nieczystości, telefon, wyżywienie, zakup odzieży i środków czystości, zakup leków itp.) oraz udokumentowania stosownymi fakturami, paragonami lub dowodami wpłat wydatków z tytułu czynszu, mediów, zakup leków;
- - udokumentowanie wysokości dochodów uzyskiwanych przez skarżącego i jego matkę oraz wskazaniem w jakiej wysokości matka ponosi opłaty związane z utrzymaniem i z jakiego tytułu,
- - wskazanie do kogo należy lokal mieszkalny (budynek), w którym zamieszkuje oraz podanie, czy osoba ta ponosi opłaty związane z jego utrzymaniem, a jeżeli tak, to z jakiego tytułu.
Przesyłka zawierająca wezwanie została dwukrotnie awizowana i uznana za skutecznie doręczoną z dniem [...].
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), zwanej dalej P.p.s.a., strona może ubiegać się o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Zgodnie z art. 246 § 1 P.p.s.a. - przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje: w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania; w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Wskazany przepis art. 246 § 1 P.p.s.a. stanowi regulację wyjątkową w stosunku do ogólnej zasady ponoszenia kosztów postępowania sądowego, wyrażonej w art. 199 P.p.s.a. Instytucja prawa pomocy ma natomiast na celu umożliwienie dochodzenia swoich praw przed sądem osobom o bardzo niskich dochodach lub całkowicie tych dochodów pozbawionych, które ze względu na swą sytuację materialną nie są w stanie pokryć kosztów związanych z postępowaniem sądowym. Oznacza to, że przyznanie prawa pomocy ma bardzo ograniczony zakres stosowania i może mieć miejsce tylko w wyjątkowych sytuacjach.
W przedmiotowej sprawie skarżący wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienie pełnomocnika. W związku z tym, na podstawie cytowanego wyżej przepisu art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a., na skarżącym spoczywał ciężar wykazania, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Ponadto zgodnie z art. 255 P.p.s.a., jeżeli oświadczenie strony zawarte we wniosku, okaże się niewystarczające do oceny jej rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych oraz stanu rodzinnego lub budzi wątpliwości, strona jest obowiązana złożyć na wezwanie, w zakreślonym terminie, dodatkowe oświadczenie lub przedłożyć dokumenty źródłowe dotyczące jej stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego.
Tymczasem skarżący nie wykazał okoliczności przemawiających za przyznaniem mu prawa pomocy. Przede wszystkim stwierdzić bowiem należało, że skarżący, pomimo wezwania nie przedłożył jakichkolwiek dokumentów źródłowych dotyczących wysokości dochodów matki, którą się opiekuje. Nie wykazał, w jakiej wysokości ponosi ona opłaty związane z jego utrzymaniem i z jakiego tytułu. Ponadto nie określił miesięcznej wysokości wydatków ponoszonych z tytułu stałych opłat związanych z utrzymaniem gospodarstwa domowego. Również nie wskazał, do kogo należy lokal mieszkalny, w którym zamieszkuje oraz nie podał, czy osoba ta ponosi opłaty związane z jego utrzymaniem. Tym samym nie wykazał, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Wobec powyższego, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a. należało orzec jak w sentencji.
- - ---------------------- 2