Uzasadnienie
Pismem z dnia 9 lutego 2015 r. adwokat A.P. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] r., nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta K. z dnia [...] r. nr [...] na podstawie której odmówiono umorzenia zadłużenia w kwocie 2 169,90 zł z tytułu nienależnie pobranego świadczenia w postaci zasiłku dla bezrobotnych. W zawartym w skardze wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji stwierdził, że ze względu na sytuację socjalną i ekonomiczną, w której się znajduje oraz przedmiot postępowania wykonanie przedmiotowej decyzji byłoby dla niego zbyt uciążliwe oraz przedwczesne, co dokumentują akta postępowania administracyjnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.), zwanej dalej w skrócie jako "p.p.s.a.", sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo spowodowania znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.
Zasadą jest, iż Sąd w kwestii wstrzymania zaskarżonej decyzji działa wyłącznie na wniosek strony, zatem to strona skarżąca zobowiązana jest do wykazania okoliczności uzasadniających prawdopodobieństwo wywołania skutków wskazanych w powołanym wyżej przepisie. A zatem warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wskazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Tym samym uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych okoliczności świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. Stanowisko to znajduje potwierdzenie między innymi w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 października 2014 r., II OZ 1013/14 (dostępnym w internetowej Bazie Orzeczeń NSA), w którym stwierdzono, że brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji i podanie konkretnych faktów uniemożliwia jego merytoryczną ocenę, bowiem to na stronie ciąży obowiązek uprawdopodobnienia okoliczności stanowiących podstawę wniosku.
Co więcej, twierdzenia podnoszone we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji powinny bezwzględnie zostać poparte dokumentami źródłowymi. Konieczność uwzględnienia w postępowaniu sądowoadministracyjnym całości akt sprawy nie oznacza, że Sąd w odniesieniu do wniosku miałby się domyślać, jakie dowody chciałby przedstawić wnioskodawca, aby wykazać spełnienie przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. (z tezy w postanowieniu NSA z dnia 18 marca 2010 r. sygn. akt II FSK 502/09, LEX nr 569795).
W rozpoznawanej sprawie do wniosku o wstrzymanie wykonania postanowienia nie została dołączona dokumentacja źródłowa. Skarżący powołał się na dokumenty obrazujące jego sytuację ekonomiczną znajdujące się w aktach administracyjnych. Z akt tych wynika, że skarżący prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z matką oraz dwoma braćmi. Z dołączonego do pisma skarżącego z dnia 10.03.2014 r. (karta bez numeru) stanowiącego wniosek o umorzenie należności z tytułu nienależnie pobranego zasiłku dla bezrobotnych, zaświadczenia Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego w K. z dnia 1 października 2013 r. wynika, że w roku 2012 skarżący osiągnął dochód w wysokości 17 376, 39 zł., zaś z treści wskazanego pisma wynika, że również w roku 2013 r. osiągnął dochody tej samej wysokości. Ostatnim dokumentem obrazującym sytuację rodzinną i materialną skarżącego dołączonym do akt administracyjnych jest oświadczenie o stanie rodzinnym, majątku, dochodach i źródłach utrzymania z dnia 26 września 2014 r. (k.103 i 102 akt administracyjnych) z którego wynika, iż rodzina utrzymuje się z dochodów prowadzonej przez skarżącego działalności gospodarczej w wysokości 1 200 zł netto oraz zasiłku z MOPS otrzymywanego przez E.P. (matkę skarżącego) w wysokości 1100 zł netto.
Na dzień złożenia skargi, czyli 9 lutego 2015 r. nie zostały podane dane obrazujące aktualną sytuację materialną i rodzinną skarżącego, Sąd w związku z tym nie mógł dokonać oceny przesłanek, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a.
Tymczasem, brak ich wykazania przez skarżącego będącego adwokatem uprawnia do odmowy wstrzymania zaskarżonej decyzji na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., co orzeczono w sentencji niniejszego postanowienia.