Uzasadnienie
W skardze z dnia 28 lutego 2017 r. H.Ł. wniósł o ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika procesowego w osobie adwokata.
Następnie, to jest w dniu 12 kwietnia 2017 r. skarżący potwierdził swoje żądanie składając do Sądu urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, w którym powołał się na niepełnosprawność, poważne problemy zdrowotne oraz trudną sytuację materialną. Równocześnie oświadczył, że posiada mieszkanie (kawalerka) o powierzchni 28 m2 oraz samochód osobowy marki [...], rok produkcji 2008. Nie posiada natomiast żadnych zasobów pieniężnych i utrzymuje się z emerytury w kwocie 1.820,57 zł.
Do wniosku strona dołączyła zestawienie ponoszonych kosztów utrzymania wśród których wymieniła między innymi czynsz (312 zł), opłaty za tzw. media (ogółem 169 zł), zakup leków (162 zł), wydatki związane z posiadanym samochodem, to jest paliwo (180 zł) i składkę ubezpieczeniową (rocznie 1.494 zł), a także koszty związane z rehabilitacją (rocznie 2.798 zł + przejazd). Dodatkowo skarżący przedstawił kopię decyzji o przyznaniu mu emerytury oraz dokumenty obrazujące część wskazanych wyżej wydatków, w tym między innymi "umowę-zgłoszenie" na turnus rehabilitacyjny w czerwcu bieżącego roku, określającą związany z tym koszt pobytu wraz z opiekunem na 2.798 zł.
Rozpoznając wniosek zważono, co następuje.
Zgodnie z zasadą sformułowaną w art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) - zwanej dalej p.p.s.a., przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym (czyli po myśli art. 245 §3 cytowanej regulacji, mogącym obejmować między innymi ustanowienie adwokata lub radcy prawnego) następuje wtedy, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Dokonana w tym kontekście analiza stanu majątkowego i sytuacji życiowej skarżącego doprowadziła do konkluzji, że okoliczności sprawy uzasadniają uwzględnienie zgłoszonego żądania. Z oświadczeń wyżej wymienionego wynika bowiem, iż nie posiada on żadnych zasobów finansowych ani łatwego do spieniężenia majątku, który nie byłby dlań niezbędny. Równocześnie - co potwierdzają dokumenty dołączone do akt administracyjnych niniejszej sprawy - uskarża się na poważne problemy zdrowotne. Jest przy tym osobą w podeszłym wieku (71 lat) i uzyskuje dochód z tytułu emerytury, która - zważywszy rozmiar zadeklarowanych przezeń, w znacznej części udokumentowanych, koniecznych kosztów utrzymania (w tym leczenia i rehabilitacji), do których należy przecież doliczyć niezbędne wydatki na wyżywienie - nie pozwala na dokonanie oszczędności wystarczających na opłacenie adwokata z wyboru, bez uszczerbku dla jego koniecznych potrzeb.
Mając na względzie powyższe postanowiono jak w sentencji działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., w związku z art. 246 § 1 pkt 2 tej ustawy.