Uzasadnienie
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K., postanowieniem z dnia [...]r. - sprostowanym postanowieniem z dnia [...]r. - na podstawie art. 17 i art. 18 ust. 1 ustawy z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (Dz. U. Nr 79 z 2001 r., poz. 856 z późn. zm. oraz art. 134 w związku z art. 127 § 3 i art. 129 § 1 i § 2 kodeksu postępowania administracyjnego, stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia odwołania przez A.W. od decyzji Prezydenta Miasta K. z dnia [...]r. w sprawie odmowy umorzenia nienależnie pobranych świadczeń rodzinnych.
Organ odwoławczy wskazał, że przedmiotowa decyzja została doręczona skarżącej w dniu 25 lipca 2012 r., gdyż zgodnie z art. 44 Kodeksu postępowania administracyjnego, przesyłka zawierająca decyzję, została dwukrotnie awizowana i zwrócona do nadawcy z uwagi na jej niepodjęcie w terminie przez adresata. Następnie dodał, że z adnotacji zamieszczonych na kopercie zawierającej wyżej wymienioną decyzję wynika, że pierwsze awizo nastąpiło 11 lipca 2012 r., a drugie – 16 lipca 2012 r. Wobec tego termin do wniesienia odwołania upłynął w dniu 8 sierpnia 2012 r. Organ odwoławczy wskazał, że odwołanie zostało wniesione w dniu 31 sierpnia 2012 r., czyli w 23 dniu po upływie terminu do jego wniesienia. Ponadto podkreślił, że pouczenie co do terminu wniesienia odwołania, zostało zawarte w decyzji z dnia [...]r.
W skardze wniesionej od powyższego postanowienia do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, A.W. zarzuciła, że stwierdzenie organu odwoławczego dotyczące wniesienia przez nią odwołania po upływie terminu, jest niezgodne z prawdą. Wskazała, że decyzja organu pierwszej instancji została przez nią odebrana w siedzibie tego organu w dniu 20 sierpnia 2012 r. Wobec tego, w dacie złożenia przez nią odwołania, tj. 31 sierpnia 2012 r., termin ustawowy jeszcze nie upłynął.
Organ odwoławczy w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację przedstawioną w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 z późn. zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości w zakresie swojej właściwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym § 2 wymienionego przepisu stanowi, iż kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.
Na podstawie art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej P.p.s.a., Sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie uchyla zaskarżoną decyzję lub postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi; naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, bądź naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, bądź inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Ponadto stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach, albo stwierdza ich wydanie z naruszeniem prawa.
Jednocześnie na podstawie art. 134 § 1 P.p.s.a., Sąd dokonuje kontroli rozstrzygnięć administracji publicznej pod względem zgodności z prawem nie będąc związany zarzutami, podstawą prawną i wnioskami sformułowanymi w skardze.
W wyniku przeprowadzenia kontroli w wyżej wskazanym zakresie stwierdzić należało, że zaskarżone postanowienie zostało wydane z naruszeniem przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Wobec tego wystąpiły podstawy do jego uchylenia.
Wymienionym postanowieniem organ odwoławczy stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania przez skarżącą od decyzji Prezydenta Miasta K. z dnia [...]r. w sprawie odmowy umorzenia nienależnie pobranych świadczeń rodzinnych.
Organ odwoławczy uznał bowiem, że przedmiotowa decyzja została doręczona skarżącej zgodnie z art. 44 Kodeksu postępowania administracyjnego i wskazał w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia, że przesyłka zawierająca decyzję, została dwukrotnie awizowana i zwrócona do nadawcy z uwagi na jej niepodjęcie w terminie przez adresata.
Podkreślenia zatem wymagało, że zgodnie z art. 44 § 1 K.p.a., w razie niemożności doręczenia pisma w sposób wskazany w art. 42 i 43 (tj. poprzez doręczenie pisma adresatowi albo osobie, która podjęła się oddać pismo adresatowi): 1) poczta przechowuje pismo przez okres czternastu dni w swojej placówce pocztowej – w przypadku doręczania pisma przez pocztę, 2) pismo składa się na okres czternastu dni w urzędzie właściwej gminy (miasta) – w przypadku doręczania pisma przez pracownika urzędu gminy (miasta) lub upoważnioną osobę lub organ.
Natomiast według art. 44 § 2 K.p.a., zawiadomienie o pozostawieniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w terminie siedmiu dni, licząc od dnia pozostawienia zawiadomienia w miejscu określonym w § 1, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy nie jest to możliwe, na drzwiach mieszkania adresata, jego biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe, bądź w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata.
W przedmiotowej sprawie, akta administracyjne zawierają druk potwierdzenia odbioru przesyłki poleconej - nadanej przez organ pierwszej instancji i adresowanej do skarżącej - w którym nie ma adnotacji o pozostawieniu pisma w urzędzie pocztowym lub urzędzie gminy (miasta) oraz o umieszczeniu zawiadomienia o tym, zgodnie z cytowanym wyżej art. 44 § 2 K.p.a.
Pomimo przedstawionych okoliczności, organ odwoławczy uznał, że doręczenie zostało dokonane zgodnie z art. 44 Kodeksu postępowania administracyjnego i na tej podstawie przyjął, że decyzja organu pierwszej instancji została doręczona skarżącej w dniu 25 lipca 2012 r.
W wyniku przeprowadzenia kontroli w zakresie zgodności z prawem zaskarżonego postanowienia stwierdzić zatem należało, że przy jego wydaniu doszło do naruszenia art. 8 Kodeksu postępowania administracyjnego, według którego organy administracji publicznej prowadzą postępowanie w sposób budzący zaufanie jego uczestników do władzy publicznej.
Ponadto organ odwoławczy naruszył art. 134 K.p.a., wskazany wśród podstaw prawnych postanowienia, bowiem stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania, pomimo zaistnienia szczególnych okoliczności, które zostały omówione wyżej. Pominięcie przez organ istotnych ustaleń i wskazania skutków prawnych stanu występującego w przedmiotowej sprawie, stanowiło naruszenie art. 7 K.p.a.
Wobec tego - na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c P.p.s.a. - Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił zaskarżone postanowienie.
Wskazania co do dalszego postępowania wynikają wprost z powyższych rozważań.